บทที่757 ยินดี​​ที่ได้งานนะ

บทที่757 ยินดีที่ได้งานนะ

หานมู่จื่อใช้เวลาอยู่หลายวัน ถึงจัดห้องของตัวเองเสร็จเรียบร้อย

ถึงแม้ตอนแรกจะถือกระเป๋าเข้ามาพักเลย แต่การตกแต่งภายในห้องมีหลายจุดที่เธอไม่ค่อยพอใจ ดังนั้นหานมู่จื่อจึงใช้เวลาหลายวันในการเปลี่ยนแปลงห้องให้เป็นสไตล์ที่เธอชอบ

ถึงแม้ห้องจะไม่กว้างขวางเหมือนในประเทศ แต่แสงสว่างภายในห้องดีมาก ในแต่ละวันจะมีแสงสว่างส่องเข้ามาทางหน้าต่างเสมอ อีกทั้งยังไม่มีความวุ่นวาย เดินออกมาไม่ไกลก็ถึงร้านค้าที่ขายของใช้ในชีวิตประจำวัน

เธอกำลังรอข่าวจากบริษัทตระกูลยู่ฉืออยู่

หลังจากที่เธอสัมภาษณ์งานกลับมา มันก็ผ่านไปสองวันแล้ว เธอยังไม่ได้รับการยืนยันให้เธอเข้าทำงานเลย

หานมู่จื่อรู้สึกกังวลใจเล็กน้อย แต่จะให้กังวลใจอยู่เฉยๆมันก็ไม่มีประโยชน์อะไร เธอกำลังคิด… ถ้าหากเธอไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นผู้ช่วยเลขา หรือว่า.. เธอจะต้องถอยกลับออกมา แล้วเลือกทำงานเป็นพนักงานธรรมดาไปก่อนดี

ถือซะว่าเธอเริ่มต้นงานใหม่ ตั้งแต่การเริ่มเป็นพนักงานทั่วไป

พนักงานธรรมดา เธอน่าจะมีคุณสมบัติพอนะ

ส่วนเรื่องอื่น รอให้ได้เข้าไปในบริษัทตระกูลยู่ฉือแล้วค่อยว่ากัน

เธอคงต้องทำแบบนี้ไปก่อน

วันที่สาม หานมู่จื่อได้รับโทรศัพท์จากบริษัทตระกูลยู่ฉือ ที่โทรมาแจ้งข่าวว่าเธอผ่านการสัมภาษณ์งานแล้ว พรุ่งนี้ตอนแปดโมงตรงให้เข้าไปรายงานตัว

ตอนที่ได้ยินข่าวนี้ หานมู่จื่อรู้สึกดีใจจนใจเต้นแรง เธอนิ่งอึ้งอยู่สักพักถึงจะได้สติกลับมา

“ฮัลโหล ได้ยินที่ดิฉันพูดไหมคะ”

อีกฝ่ายได้ยินเสียงตอบกลับ จึงถามออกมาอีกครั้ง

หานมู่จื่อได้สติกลับมา ก่อนจะรีบพยักหน้ารับ

“ได้ยินค่ะ ขอบคุณมากนะคะ พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปรายงานตัวค่ะ”

“ค่ะ ยินดีด้วยนะคะ คุณเป็นคนแรกที่ผ่านการสัมภาษณ์งานในหลายวันมานี้”

หานมู่จื่อยิ้มละไม ก่อนจะพูดขอบคุณอย่างจริงจัง

หลังจากวางสายไป หานมู่จื่อก็ดีใจจนแทบจะกรีดร้องออกมา

แต่ไม่นาน เธอก็สงบสติอารมณ์ตัวเองได้ ทั้งๆที่วันนั้นเขาเห็นเธอแล้ว และรู้ว่าเธอจะไปสมัครงานเป็นผู้ช่วยเลขาของเขา…

แต่ว่า เขากลับไม่ได้เข้ามาขัดขวางกลางคัน เดิมทีเธอคิดว่าตัวเองจะพลาดโอกาสนี้ไปซะแล้ว เธอคิดไว้แล้ว ถ้าวันนี้ไม่ได้คำตอบ เธอจะไปสมัครงานเป็นพนักงานธรรมดาแล้ว

คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้

ดูท่าทาง เขาจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูดแล้วสินะ

ไม่ว่าจะยังไง แค่ได้เข้าไปทำงานในบริษัทก็ดีแล้ว

วันต่อมา หานมู่จื่อก็เข้าไปรายงานตัวที่บริษัท ตอนที่พูดกับพนักงานต้อนรับตรงเคาน์เตอร์ พนักงานคนนั้นยังประหลาดใจ แล้วมองมาทางเธอด้วยสายตาอิจฉา

“คุณโชคดีจริงๆเลย ตอนที่คุณจะมาก่อนหน้านี้ ฉันนึกว่าคุณจะเหมือนกับคนอื่นๆ ไม่มีโอกาสเข้ามาทำงานในบริษัทซะอีก แต่คิดไม่ถึงเลยว่า…คุณจะสัมภาษณ์งานสำเร็จ บอกหน่อยได้ไหมคะ ว่าคุณผ่านการสัมภาษณ์งานได้ยังไงกัน”

พนักงานต้อนรับถามหานมู่จื่ออย่างอยากรู้ หานมู่จื่อหัวเราะกับท่าทางของเธอ ก่อนจะพูด “คนอื่นๆสัมภาษณ์งานยังไงฉันก็สัมภาษณ์งานอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ ส่วนเรื่องที่ฉันผ่านการสัมภาษณ์ได้ยังไง… คงจะเป็นเพราะว่าฉันโชคดีมั้งคะ”

พนักงานต้อนรับ “…คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะถ่อมตัวถึงขนาดนี้ ฉันนึกว่าคุณจะเย่อหยิ่งเพราะเป็นคนเดียวที่ผ่านการสัมภาษณ์งานซะอีกนะคะ”

ในเวลานั้น พนักงานต้อนรับเข้าใจทันทีว่าทำไมหานมู่จื่อถึงได้ผ่านการสัมภาษณ์งาน