บทที่773 เธอนอนกับยู่ฉือเซินยัง

บทที่773 เธอนอนกับยู่ฉือเซินยัง

หานมู่จื่อรู้สึกไม่พอใจกับคนกลุ่มนี้และกลิ่นน้ำหอมของพวกเขาแรงเป็นพิเศษและพวกเขาก็ล้อมรอบตัวเองรวมทั้งกลิ่นแอลกอฮอล์ในห้อง

หานมู่จื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถูกวางยาพิษ

เธออยากออกจากที่นี้ แต่เฉียวจื้อยังไม่กลับมา เย่โม่เซินจะมาไหม？

จู่ๆหานมู่จื่อก็รู้สึกว่าเธอน่าจะถูกหลอก ในสถานที่นี้มีผู้คนมากมายมารวมตัวกันและกลิ่นน้ำหอมกลิ่นแอลกอฮอล์และบุหรี่ปะปนกัน เขาจะอยู่ที่นี่ได้อย่างไง?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หานมู่จื่อก็คิดการจากไป เธอยิ้มและพูดเบาๆว่า: “ขอโทษนะคะ ฉันอยากจะไปห้องน้ำหน่อย”

แวะมาดูว่าเฉียวจื้อเป็นยังไงบ้างบอกให้ชัดเจน

แต่ใครจะรู้ว่าเธอกำลังจะลุกขึ้นแล้วเอามือจับแขนของเธอแล้วกดกลับไปที่เบาะ

“อย่าพึ่งรีบ เฉียวจื้อแค่ไปโทรคุยโทรศัพท์อยู่ เธอก็จะตามเขาออกไป？”

คำพูดภาษาจีนที่ไม่นับว่าได้มาตรฐานลอยออกมาอยู่เหนือหัวของเขา

หานมู่จื่อเงยหน้าขึ้นมองที่มาของเสียง แต่ก็รู้ว่านั่นคือชายชาวต่างชาติที่พูดกับเธอเป็นภาษาอังกฤษเมื่อตอนที่เธอเดินเข้าประตูไป

แต่ในขณะนี้เขาเลิกคิ้วโดยตรงและนั่งลงข้างๆเธอโดยยังคงเขย่าแก้วไวน์ในมือจ้องมองเธอด้วยสายตาที่โกรธเกรี้ยว

หานมู่จื่อขมวดคิ้วคำพูดที่เขาพูดก่อนหน้านี้ทำให้เธออึดอัดมากในตอนนี้เขานั่งลงข้างๆเขาอีกครั้งและมองเขาด้วยสายตาแบบนั้น

เขาจะทำอะไร？

ไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของหานมู่จื่อและน้ำเสียงของเธอก็เย็นๆ

“คุณฉันเข้าใจภาษาอังกฤษ”

อีกฝ่ายตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัดและตอบสนองอย่างรวดเร็วยักไหล่อย่างไม่แยแส: “แล้วยังไง？”

แล้วยังไง？

คาดไม่ถึงว่าเขาไม่ได้อายเลยสักนิดเลย หานมู่จื่อกังวลเกี่ยวกับไอคิวของคนตรงหน้าแทน แต่สายตาของเขาที่มองเธอทำให้เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนดี

ตัวเองนั้นไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป

หานมู่จื่อไม่อยากจะมองเขาเลยสักนิด แต่เพียงแค่ลุกขึ้น ไม่คิดว่าชายชาวต่างชาติก็คว้าตัวเธอไว้

“ปล่อย”หานมู่จื่อสะบัดเขาทิ้ง

มือของชายชาวต่างชาติร้อนชื้นจ้องมองเธอด้วยสายตาหื่นกระหาย

“รีบอะไร？ ที่จริง…เธอไม่ใช่ผู้หญิงของยู่ฉือเซินใช่ไหม？”

หานมู่จื่ออดที่จะตบหน้าของฝ่ายตรงข้ามและกดอารมณ์ของเอาไว้ “คุณ กรุณาปล่อย”

เพราะความโกรธของเธอดวงตาที่เงียบสงบของเธอมีระลอกคลื่นราวกับว่าจู่ๆน้ำในทะเลสาบที่สงบก็ตกลงไปในก้อนหินแม้ว่าคลื่นจะกระเพื่อม แต่ทิวทัศน์ก็ยังคงสวยงาม

ชายชาวต่างชาติคนนี้มักจะเล่นเซ็กซี่และร้อนแรง แต่รสนิยมส่วนตัวของเขาชอบผู้ชายที่บริสุทธิ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแบบนักศึกษา

อย่างไรก็ตามร่างบางยังเด็กเกินไปและพวกเขารู้สึกไม่อยากเล่นด้วย

วิธีการนั่งใกล้ๆ การได้เห็นรูปลักษณ์ที่บริสุทธิ์ของหานมู่จื่อภายใต้ร่างนั้นเต็มไปด้วยเลือดและวิธีที่เธอโกรธในตอนนี้ทำให้เขาอยากจะหยุด

เขามีลางสังหรณ์ว่าถ้าเขาหลอกล่อเธอไปนอนได้วันนี้จะเป็นคืนที่น่าสนใจมาก

มีความคิดในใจอยู่แล้วและฉันรู้ว่าผู้ชายต่างชาติจะไม่ปล่อยเธอไป

“โกรธทำไม？มาก็มาแล้ว นั่งลงดื่มเป็นเพื่อนฉันสักสองแก้ว？” พูดเสร็จ เขาส่งแก้วไวน์ในมือโดยตรง “ดื่มแก้วนี้หมด ฉันจะให้เธอนั่งลง？”

หานมู่จื่อ： “......”

เธอต่อต้านอารมณ์ของเธอและไม่หยิบแก้วไวน์ขึ้นมา