บทที่ 10 หนทางการหาเงินอย่างแรก 50 ล้าน!

บทที่ 10 หนทางการหาเงินอย่างแรก 50 ล้าน!

“แกว่าอะไรนะ?”

หวังเหวินสงสัยว่าเขาได้ยินผิดไป

“ผมถามว่าอยากเป็นตำรวจไหม?”

“อยากสิ!” หวังเหวินตอบรับทันที มันเป็นความฝันของเขามาเนิ่นนาน

“ไม่ได้เป็นตำแหน่งทั่วไปนะ แค่ตำรวจผู้ช่วย” ซูเย่กล่าว

“แค่ผู้ช่วยก็ได้!” หวังเหวินพยักหน้า แม้จะยังสับสนอยู่ว่าซูเย่หมายความว่าอย่างไร

“ได้” ซูเย่พยักหน้ากลับ “พรุ่งนี้ไปรายงานตัวที่สถานี”

“หืม?” หวังเหวินแปลกใจ

“หวังห่าวให้โอกาสคุณ เลิกโทษว่าเขาขโมยมันไป ตอนนี้โอกาสมาถึงแล้ว ขึ้นอยู่กับตัวคุณและผลงานว่าจะเลื่อนตำแหน่งได้หรือไม่ ยิ่งไปกว่านั้นเลิกเล่นพนันได้แล้ว ถ้าผมรู้ว่าคุณเล่นอีกผมจะกลับมาตบคุณ” ซูเย่กล่าวอย่างเย็นชา

“ที่พูดมานี่จริงเหรอ? ฉันจะได้เป็นตำรวจเหรอ?” หวังเหวินมองซูเย่อย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินและถามกลับอย่างตื่นเต้น

เขาเคยไปเข้าคัดเลือกและสอบสัมภาษณ์นับครั้งไม่ถ้วน แต่เนื่องจากมีประวัติการพนัน จึงถูกคัดออกตลอด แล้วในครั้งนี้มันจะเป็นไปได้จริงเหรอ?

“จริง” ซูเย่ตอบ

ในช่วงเวลานั้นเอง เขาได้เห็นประกายแสงสว่างปรากฏขึ้นในดวงตาของหวังเหวิน

“ที่เหลือขึ้นอยู่กับคุณ”

ซูเย่พูดจบก็ได้เดินผ่านหวังเหวินและออกห่างไป

“ขอบคุณ!”

ร่างของเขานิ่งไปครู่หนึ่ง จนกระทั่งซูเย่ลับสายตาไป ดวงตาของเขาที่เคยหม่นหมองกลับมาเป็นประกาย เขากล่าวขอบคุณซูเย่พร้อมทั้งน้ำตา

สิ้นสุดคำขอบคุณ น้ำตาของเขายังคงไหลไม่หยุด

และแล้วเขาก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข

สิ่งที่เขารอคอยมาตลอด ในที่สุดโอกาสก็มาถึง ดังนั้นต้องคว้าเอาไว้ให้ได้!

เขาเช็ดน้ำตาแล้วรีบมุ่งหน้ากลับบ้าน

“พ่อ แม่” ทันทีที่เขาถึงบ้าน หวังเหวินตะโกนอย่างตื่นเต้นดีใจ

“เสี่ยวเหวิน วันนี้กลับไวจัง? ดูมีความสุขจังเลย เจออะไรดี ๆ มาเหรอ?”

แม่ของเขาเดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม

“หายากนะนี่ที่เสี่ยวเหวินมีความสุขขนาดนี้”

พ่อของเขาเองก็เดินออกมาอย่างร่าเริง “ทีหลังก็อย่ามัวอยู่แต่บ้าน ออกไปเดินเล่นบ้าง ถ้าลูกมีความสุขพวกเราก็มีความสุข”

“พ่อ แม่ ผมจะได้เป็นตำรวจ!” หวังเหวินบอกพวกเขาอย่างตื่นเต้น

“อะไรนะ? พูดจริงเหรอ?” ทั้งคู่ตกใจอย่างมาก

“จริงครับ” หวังเหวินพยักหน้ายืนยันแล้วกล่าวต่อ “เพื่อนเสี่ยวห่าวบอกให้ผมไปรายงานตัวพรุ่งนี้ ชายหนุ่มที่มาบ้านเราครั้งก่อน จำได้ไหม?”

“เขาเหรอ?” ทั้งคู่ต่างแปลกใจ

“เขาบอกว่าเสี่ยวห่าวเป็นคนช่วย” หวังเหวินเสริม

เมื่อได้ยินคำนั้น สีหน้าของพ่อและแม่ก็เปลี่ยนไป

ครอบครัวที่เคยตื่นเต้นดีใจ ทันใดนั้นเหลือเพียงความเงียบ

ทั้งบ้านมีแต่ความเงียบสงัด

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ใบหน้าของพวกเขาแสดงความรู้สึกผิดที่อธิบายออกมาไม่ได้

ไม่ใช่เพียงหวังเหวิน

ทั้งพ่อและแม่ต่างรู้ดีว่าพวกเขาเลี้ยงดูและปฏิบัติกับหวังห่าวมาไม่ดีตั้งแต่เล็ก ๆ

ที่จริงแล้วมีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง

เนื่องจากตอนที่เขาเกิด ได้มีหมอดูเข้ามาทัก

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเขาจึงปล่อยปละละเลยหวังห่าวและปฏิบัติแย่ ๆ กับเขา ทุกครั้งที่พวกเขารู้สึกอยากเปลี่ยนไปทำดีกับหวังห่าว พวกเขาจะนึกถึงคำทำนายของหมอดู

การที่หวังห่าวแย่งโอกาสในการเป็นตำรวจของหวังเหวิน ยิ่งพิสูจน์ว่าคำทำนายของหมอดูเป็นเรื่องจริง

แต่ท้ายที่สุด หวังห่าวก็เป็นลูกแท้ ๆ ของพวกเขา

พอได้ลองไตร่ตรองแล้ว หวังห่าวตกเป็นเป้าของการปฏิบัติอย่างไม่เท่าเทียมมาตลอดหลายปี

ความรู้สึกผิดจึงก่อขึ้นในใจของพวกเขา

หลังจากที่ในบ้านเงียบเป็นเวลาอยู่ครู่ใหญ่

“ไว้เสี่ยวห่าวกลับบ้านมาเมื่อไร พวกเรามากินข้าวกันพร้อมหน้าสักครั้งนะ”

หวังผู้พ่อกล่าวพร้อมกับถอนใจเบา ๆ

……

ย้ายไปที่หอพักนักศึกษา

“หาเงิน 250 ล้านจากแหล่งเดียวไม่มีทางทันแน่ ต้องคิดหาวิธีเสริม” ซูเย่ครุ่นคิดกับตน

หนทางแรกคือการขยายแปลงปลูกกะหล่ำปลีพลังปราณ

มีเวลาเพียง 1 ปี ถ้าเปลี่ยนไปปลูกอย่างอื่นจะช้าเกิน

กุญแจสำคัญคือ

ถ้าคำนวณจากสถานการณ์ของภัตตาคารหมิงหูแล้ว จะสามารถทำเงินได้ 8.6 ล้านหยวนต่อปี หากขยายแปลงแล้วเพิ่มสาขา จะทำกำไรเพิ่มได้มากขึ้น

แต่จะได้มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับปริมาณการเพาะปลูกที่จะขยาย

แล้วยังขึ้นอยู่กับทางภัตตาคารอีกด้วยว่าจะเปิดสาขาใหม่ได้กี่แห่ง ถ้าอีกฝ่ายไม่มีทุนสำหรับเปิดสาขาก็ไม่มีประโยชน์

“ลองดูก่อนแล้วกันว่าจะปลูกกำหล่ำปลีพลังปราณได้เท่าไร!”

ทันทีที่เขาคิดได้ ซูเย่ก็รีบออกไปยังหมู่บ้านฉีเจี๋ยซุนทันที

เขาสำรวจไปรอบ ๆ หมู่บ้าน เมื่อพิจารณาจากพื้นที่เพาะปลูกของหมู่บ้านฉีเจี๋ยซุนและหมู่บ้านใกล้เคียงแล้ว สามารถขยายแปลงสิบเท่าได้โดยไร้ปัญหา

สิบเท่า เป็น 86 ล้าน!

เขาสามารถหาพื้นที่ปลูกเพิ่มได้อีก ทว่าพื้นที่แถบนี้เหมาะสมที่สุด ปรับปรุงเพียงเล็กน้อยก็สามารถสร้างแปลงขนาดใหญ่ได้

หากเป็นที่อื่น สภาพดินอาจจะไม่ดีเท่า และเขายังขาดกำลังคนอีกด้วย

“คร่าว ๆ ก็ได้สิบเท่า คราวนี้ขึ้นอยู่กับว่าภัตตาคารหมิงหูว่าจะรับได้เท่าไร”