บทที่ 1025

แต่ในเมื่อเขามาแล้ว จะถอยกลับแบบนี้ไม่ได้ เขากัดฟันตะโกนออกมา

“ลู่ฝานโจรอวดดี ฉันจะสั่งสอนนายเอง!”

เว่ยเว่ยเด้งตัวขึ้นไปบนลานประลอง พลานุภาพบนตัวพลุ่งพล่านทันที พละกำลังแดนปราณชีวิต เปิดเผยออกมาจนหมด!

ลู่ฝานมองเขา แววตาเคร่งขรึมขึ้นทันที

เมื่อสะบัดกระบี่หนักไร้คม มีกระแสลมรุนแรงขึ้นด้วย

“ฆ่า!”

กระบี่ฆ่าพิชิตฟ้าปรากฏออกมาอย่างน่าทึ่ง อักษรคำว่าฆ่าพุ่งไปที่หน้าเว่ยเว่ย

เว่ยเว่ยหลบไม่ทัน ทำได้เพียงเอาดาบง้าวมากันไว้ด้านหน้า

แต่ต่อมา อักษรคำว่าฆ่าทะลุตัวเขาทันที เว่ยเว่ยมองดาบง้าวในมืออย่างอึ้งๆ ต่อจากนั้นดาบง้าวแตกเป็นเสี่ยงๆ ร่วงลงบนพื้น

“กระบี่ที่......รวดเร็วมาก!”

เว่ยเว่ยพูดเป็นครั้งสุดท้าย ทันใดนั้นเขาล้มลงบนพื้น เลือดไหลนอง

โจมตีหนึ่งกระบวนท่า คร่าชีวิต

ลู่ฝานเก็บกระบี่ด้วยแววตาเย็นชา จากนั้นมองไปรอบๆ

ท่าทางของเขา กำลังจะบอกทุกคนว่า ถ้าอยากฆ่าเขาต้องเตรียมแลกด้วยชีวิต

ทันใดนั้น ชายรูปร่างกำยำที่ตะโกนก่อนหน้านี้เงียบลงทันที

ในกลุ่มคน นักบู๊สองสามคนที่อยากลองของ ตอนนี้พากันก้มหน้าลง

“ลู่ฝาน นักกระบี่แห่งตงหวา ชื่อเสียงสมคำร่ำลือตามคาด!”

เสียงดังขึ้นมาในกลุ่มคน

หลังจากนั้นมีคนขึ้นมาบนลานประลองอีกหนึ่งคน

คนคนนี้สวมเสื้อสีเขียว ถือพัดพับในมือ มีเคราเล็กๆ ที่มุมปาก เขาส่ายหัวไปมาแล้วพูดว่า “ผมสื่อโหย่วหลิง วันนี้อยากสั่งสอนลู่ฝาน นักกระบี่แห่งตงหวาอย่างนาย เพื่อตอบแทนพระคุณของไท่จื่อในตอนนั้น”

เมื่อได้ยินชื่อสื่อโหย่วหลิง มีเสียงพูดคุยดังมาจากกลุ่มคน

“สื่อโหย่วหลิงอันดับที่ 84 ในรายชื่อประเทศ เขาเป็นยอดฝีมือที่แท้จริงเลยนะ”

“ถึงลู่ฝานอยากเอาชนะเขา ก็ต้องยอมแลกด้วยอะไรบ้าง ได้ยินว่าอาวุธลับของเขาถึงจุดสูงสุดของความสมบูรณ์แบบ ถึงจะป้องกันแล้วก็ไม่สามารถป้องกันได้”

“สื่อโหย่วหลิงกลับมา วันนี้จะได้เห็นฝีมือของเขาแล้ว!”

ทุกคนเต็มไปด้วยความคาดหวัง

แต่ลู่ฝานกลับมองเขาอย่างเฉยเมย แล้วยกกระบี่ขึ้นมา!