บทที่ 1026

ตระกูลลู่ที่เขตตงหวาเมืองตงหวา

ประดับประดาด้วยผ้าและโคมไฟสวยงาม โคมไฟสีแดงขนาดใหญ่ แขวนอยู่หน้าประตูตระกูลลู่

ประตูกว้าง สร้างจากไม้กฤษณา มีสิงโตหินวางอยู่ทั้งสองด้าน สีขาวสะอาดทั้งตัว ข้างบนมีอักษรยันต์ เห็นได้ชัดว่าทั้งสองตัวเป็นหุ่นเชิดเฝ้าประตู

ตระกูลลู่ในวันนี้ ดีกว่าตอนที่ลู่ฝานอยู่ในตอนนั้นมาก

ดูแค่คำว่าจวนลู่ ก็เห็นถึงความทรงพลังของตระกูลลู่แล้ว

แค่ตัวอักษรสองตัว คิดไม่ถึงเลยว่าจะร่างขึ้นมาด้วยพลังปราณ แสงสว่างสะดุดตา

พลังปราณมากมายในตัวอักษรทั้งสองตัว ถ้านักบู๊ทั่วไปมองนานๆ อาจทำให้เป็นลมได้

นี่เป็นสิ่งที่หัวหน้าเขตอี้ว์เขียนขึ้นด้วยมือตัวเอง

เรียกได้ว่าแค่ป้ายคำว่าจวนลู่ ก็เหนือกว่าสมบัติล้ำค่าตั้งเท่าไรแล้ว

หน้าประตูมีคนเยอะและคึกคักมาก

ใกล้เทศกาลเซ่นไหว้ประจำปี ตามประเพณีต้องไปเยี่ยมเพื่อนฝูงญาติมิตร มอบของขวัญให้กันและกัน ประชาชนทั่วไปทำกันเช่นนี้ ตระกูลร่ำรวยก็ไม่ต่างกัน

แต่เรื่องแบบนี้ ตระกูลทั่วไปจะทำหลังเทศกาลเทศกาลเซ่นไหว้ประจำปี มีเพียงตระกูลที่แข็งแกร่งยิ่งใหญ่ ที่จะเริ่มต้อนรับแขกก่อนเทศกาลเซ่นไหว้ประจำปี รับของขวัญด้วยรอยยิ้ม

เดิมทีตระกูลยิ่งใหญ่แบบนี้ทั้งเมืองตงหวา มีเพียงเล็กน้อยไม่กี่ตระกูล สามารถนับนิ้วได้เลย

ส่วนปีนี้ ตระกูลลู่เบียดเข้าไปในตระกูลใหญ่แบบนี้ได้

ไม่เพียงแค่ชื่อเสียงผู้ตรวจการลู่ที่โด่งดังของลู่ฝาน

ยิ่งกว่านั้นปีนี้ ความก้าวหน้าและความยิ่งใหญ่ของตระกูลลู่ ทุกคนล้วนเห็นอยู่ในสายตา

ปัจจุบันตระกูลลู่ไม่อายที่มีชื่อเป็นตระกูลใหญ่แล้ว

เข้ามาประตูหน้า องครักษ์ยืนเรียงราย แต่ละคนล้วนมีพลังปราณ อย่างน้อยล้วนเป็นแดนปราณในชั้นห้าขึ้นไป