บทที่ 1054

ในเวลาเดียวกัน ลู่ฝานตะโกนเรียกไอ้เก้าในใจ

เมื่อเจดีย์เสวียนเก้ามังกรได้ยินเสียงตะโกนของลู่ฝาน ก็รู้ว่าลู่ฝานจะให้มันทำอะไร ไม่ต้องพูดอะไรมาก รีบลงมือทำลายค่ายกลทันที!

ลู่ฝานจ้ององครักษ์เกราะทองข้างหน้า แม้แต่เซียนบำเพ็ญชี่ เขาก็ยังไม่กลัว มีหรือที่จะกลัวพวกนักบู๊แดนปราณดินธรรมดา

ไม่รอให้องครักษ์เกราะทองลงมืออีกครั้ง ลู่ฝานเป็นคนชิงลงมือก่อน

หมุนกระบี่หนักไร้คมอย่างน่าตกใจ ง้างมือปล่อยท่าไม้ตายออกไป

“ยอดกระบี่หวนคืน!”

แสงสว่างเก้าสีสว่างขึ้น ปกคลุมทั้งวังเอาไว้ทันที

องครักษ์เกราะทองทั้งหมด ยกอาวุธขึ้นมาต้านทานเอาไว้พร้อมกัน สัตว์อสูรสามตัวส่งเสียงร้องอย่างดุดัน

มีเพียงฉินฝานที่ยังนิ่งดั่งขุนเขา พลังที่โจมตีเข้ามาหาเขา หายไปเองอย่างไร้ร่องรอย ไม่สามารถทำร้ายเขาได้เลย

ฉินฝานมองลู่ฝานอย่างเย็นชา ไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะเตรียมยาเปลี่ยนโลหิตหม้อนี้จนเสร็จ การปฏิเสธของลู่ฝานทำให้เขารู้สึกเสียหน้ามาก

อีกอย่างถ้าคราวนี้ไม่สำเร็จ สิ่งที่เขาเตรียมไว้ทั้งหมด จะกลายเป็นเรื่องตลก เดิมทีเขาเตรียมดูพี่ชายสุดที่รักของเขา ไท่จื่อที่เป็นตัวตลก

ถ้าเป็นตัวตลกไม่สำเร็จ กลับโดนคนอื่นหัวเราะเยาะ งั้นก็แย่สิ แย่มากๆ!

ฉินฝานโมโหมาก เขาต้องการเห็นลู่ฝานคุกเข่าอ้อนวอน และดื่มยาเปลี่ยนชีวิตจนหมดทั้งหม้อ ด้วยตาของเขาเอง

ตอนนี้การต่อสู้ของลู่ฝาน เขาคิดว่าก็แค่พยายามดิ้นเฮือกสุดท้ายหนีความตาย

แดนปราณดินธรรมดาๆ จะเอาชนะองครักษ์เกราะทอง คนปัญญาอ่อนเพ้อฝันชัดๆ

“ก่อตัว!”

จู่ๆ แสงสีทองแต่ละแสงพุ่งขึ้นมา ทำลายแสงเก้าสีของลู่ฝานทันที

ปราณชี่ของลู่ฝานโจมตีใส่องครักษ์เกราะทอง เหมือนไข่ไก่กระแทกกับหิน หลังจากเกิดเสียงกระทบดังชัดเจน ก็สลายหายไปเอง

อาวุธสีทองระยิบระยับสิบกว่าชิ้น แทงเข้ามาในอากาศเวิ้งว้างทันที

ไม่ต้องใช้ตามอง องครักษ์เกราะทองก็สามารถแทงโดนตัวลู่ฝาน