บทที่ 1067

ฉินซางต้าตี้มองด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

บนลานประลอง จางกวังเคลื่อนไหวอีกครั้ง

แม้ร่างกายใหญ่ขนาดนี้ แต่การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วมาก เวลาเพียงชั่วพริบตา หางมังกรสะบัดมาข้างหน้าลู่ฝาน

แต่ลู่ฝานไม่หลบ ปราณชี่บนตัวทั้งหมดก่อตัวอยู่บนกระบี่หนักไร้คม พุ่งเข้าไปแทงหางมังกร

“ครั้งที่หนึ่ง ฟ้าดินสะเทือน!”

เมื่อโจมตีด้วยกระบี่ จางกวังส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด เลือดสาดออกมาจากหางของเขา ส่วนลู่ฝานโดนหางมังกรฟาดจนกระเด็น เกือบตกลงมาจากลานประลองประลอง

ทุกคนเห็นอย่างชัดเจนว่าตัวของลู่ฝาน โดนฟาดจนตัวท่อนบนยุบลงไป เสียงกระดูกหักดังขึ้นชัดเจน ทำให้คนเสียวฟันไม่หยุด

แต่วินาทีต่อมา ลู่ฝานปักกระบี่ไว้ตรงริมลานประลอง จู่ๆ ก็หยุดลง ฝ่าเท้าแยกพื้นออกเป็นรอยแยกลึกลงไปสองรอย

ตัวที่ยุบลงไป กลับมาเป็นเหมือนเดิมอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ เงาเจดีย์เล็กๆ ปรากฏขึ้นด้านหลังลู่ฝาน

ไม่นาน ร่างกายของเขาฟื้นฟูจนกลับมาเหมือนเดิม

นี่มันความสามารถในการฟื้นฟูระดับไหนกัน คนเห็นแล้วถึงกับพูดไม่ออก

แม้แต่หลิ่วเจินยังใช้ศอกกระทุ้งหานหยวนหนิงเบาๆ แล้วพูดว่า “นายแน่ใจเหรอว่าเขาไม่ใช่คนตระกูลหานของนาย ลู่ฝานเป็นลูกนอกสมรสของผู้อาวุโสคนใดคนหนึ่งของตระกูลหานหรือเปล่า ฉันจำได้ว่าทั้งประเทศอู่อาน มีแค่ลูกหลานตระกูลหานแบบพวกนาย ที่มีพลังในการฟื้นฟูร่างกายระดับนี้”

หานหยวนหนิงก็มองจนตาค้าง พูดอะไรไม่ออกสักคำ

เพราะความเร็วในการฟื้นฟูที่ลู่ฝานแสดงออกมา ยังแข็งแกร่งกว่าเขาเสียอีก ถ้าลู่ฝานเป็นลูกนอกสมรสของผู้อาวุโสตระกูลหานจริงๆ งั้นก็ยืนยันได้ว่าระดับวิชาของตระกูลหานของอีกฝ่าย เหนือกว่าเขาไม่ใช่หรือไง ถ้าไม่ใช่ ก็ยิ่งน่ากลัวเข้าไปอีก ในตัวลู่ฝานมีเคล็ดวิชาบู๊ที่ทัดเทียมกับวิชาของตระกูลหาน!