บทที่ 1068

หายใจเข้า หายใจออก พลังฟ้าดินเคลื่อนไหว

สถานการณ์ที่ควรจะเป็นเพียงด้านเดียว ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้ว

แม้ลู่ฝานโดนโจมตีติดต่อกัน แต่จนถึงตอนนี้ ลมหายใจสม่ำเสมอ แววตาเหมือนสายฟ้า ไม่มีบาดแผลบนตัวแม้แต่น้อย

หันมามองจางกวัง แม้ได้เปรียบทางด้านวิทยายุทธและพละกำลัง แต่ดูบาดแผลฉกรรจ์น่ากลัวบนตัวเขา เหมือนสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เขาได้รับชัยชนะท่วมท้นเลย

จู่ๆ จางกวังไม่รู้ว่าจะสู้ยังไงแล้ว เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่โจมตีไม่ล้ม ทำร้ายไม่โดน และไม่ตาย ไม่ว่าใครก็รู้สึกปวดหัวทั้งนั้น!

เกล็ดมังกรบนตัวส่องแสงสว่างจ้า จางกวังไม่คิดปกปิดพละกำลังแล้ว

สู้จนถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ว่าลู่ฝานจะแพ้หรือชนะ ก็มีชื่อเสียงโด่งดังแล้ว

แต่เขาใกล้จะอับอายขายหน้าแล้ว ถ้าไม่ชนะอีก ก็จะอับอายขายหน้ามาก

อักษรยันต์บนตัวจางกวังเหมือนค่ายกลสาดลงบนพื้น เกล็ดบนตัวกลายเป็นสีทองอย่างรวดเร็ว

“มังกรทองส่องแสง! ค่ายกลแปดขาด!”

พื้นด้านล่างเท้าทรุดลงอย่างรวดเร็ว

หินกลายเป็นผุยผง ฟุ้งกระจายไปทั่ว!

“พลังทำลายล้าง!”

ลู่ฝานมองแวบเดียวก็รู้ว่าพลังที่จางกวังใช้คือพลังอะไร ในเวลาเดียวกับที่ตกใจ ลู่ฝานเอากระบี่หนักไร้คมวางขวางไว้ตรงหน้าอก

เขตวิถีบนกระบี่ ต้านทานพลังทำลายล้างที่แผ่กระจายเข้ามา

ตอนนี้ตัวของจางกวังหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว กลับสู่รูปร่างมนุษย์อีกครั้ง

แต่กระบี่ในมือเขา เป็นมังกรยักษ์ที่มีแสงสีทองระยิบระยับ

เงาด้านหลัง คำรามใส่ท้องฟ้า

“เงาเทพมังกรทำลายล้าง!”