บทที่ 1095

เมื่อสิ้นเสียง พวกนักบู๊พุ่งขึ้นไปด้านบนอย่างสุดชีวิต

สะพานสายรุ้งกว้างมาก กว้างจนรถม้าหลายคันสามารถวิ่งขนาบกันได้ ดังนั้นคนจำนวนมากกรูขึ้นไปแบบนี้ จึงไม่ทำให้สะพานสายรุ้งดูแออัด

ตอนนี้ร่างทองของฉินซางต้าตี้หายไปแล้ว กลับมารูปร่างเหมือนเดิม เขามองภาพนี้ด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “คนอายุน้อยมีแรงฮึกเหิม ฉินอวิ่น ฉินฝาน พวกนายมานี่สิ มาดูด้วยกันกับฉัน ไปเรียกหลู่เฉิงเซี่ยงมาด้วย”

ฉินอวิ่นกับฉินฝานคำนับและส่งเสียงตอบรับ จากนั้นนั่งลงทางซ้ายและขวาของฉินซางต้าตี้

ไม่นาน แสงสีทองพาหลู่เฉิงเซี่ยงมาถึง หลังจากคำนับทำความเคารพ หลู่เฉิงเซี่ยงนั่งลงด้านหลังฉินซางต้าตี้

บนสะพานสายรุ้ง ทุกคนพุ่งไปได้ยี่สิบขั้นแรกแล้ว เข้าสู่เขตสีแดงอย่างสมบูรณ์แบบ

สะพานสายรุ้งแบ่งออกเป็นเก้าสี แต่ไม่เหมือนสายรุ้งทั่วไป ที่แสงเก้าสีปะปนอยู่ด้วยกัน

เขตทั้งเก้าสีแบ่งออกอย่างชัดเจน แสงเก้าสีได้แก่ สีแดง ส้ม เหลือง เขียว ฟ้า น้ำเงิน ม่วง ดำ ขาว เขตแต่ละเขตประมาณ 111 ขั้น ทั้งเก้าสีมีทั้งหมด 999 ขั้น

นี่คือสวรรค์ชั้นเก้าของสะพานสายรุ้ง หรือเรียกอีกอย่างว่าสะพานสายรุ้งสัจธรรมฟ้า

ตู้ม!

ตอนกลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้า พุ่งไปได้สามสิบขั้น รอบตัวพวกเขาเริ่มมีไฟสวรรค์

เขตสีแดงอันแรก เป็นเขตเพลิงสีแดง ถ้าไม่มีความสามารถรับมือกับไฟสวรรค์ ตะบี้ตะบันพุ่งเข้าไป จะโดนไฟเผาจนมอดไหม้

ลู่ฝานยืนอยู่ที่เดิม เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขายิ้มบางๆ ออกมา

ที่แท้นี่คือการประเมิน!

เขาไม่ได้ทำเหมือนคนอื่นที่พุ่งเข้าไปทันที

เพราะไม่ได้มีกฎบอกว่าคนแรกที่พุ่งเข้าไปจะผ่านด่านได้ งั้นจะขึ้นไปช้าหรือเร็ว ก็ไม่ต่างกัน ลู่ฝานกะว่าจะดูให้ชัดเจนก่อนแล้วค่อยขึ้นไป ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นคนสุดท้าย

“ร้อนมาก ร้อนสุดๆ!”

ตรงขั้นที่ 40 มีนักบู๊คนหนึ่งทนการเผาไหม้ของไฟสวรรค์ไม่ไหวแล้ว ร่วงลงมาจากสะพานสายรุ้งทันที

ตัวยังไม่ทันถึงพื้น ก็โดนแสงสีทองแสงหนึ่งพาไป

ในเวลาเดียวกันองครักษ์เกราะทองพูดเสียงดังว่า “โจวเสี่ยวถงแห่งเขตซวี่หยางตกรอบ!”

เมื่อมีคนตกรอบเป็นคนแรก ก็มีคนที่สอง คนที่สามตามมาอย่างรวดเร็ว

ทุกคนที่ร่วงลงมา องครักษ์เกราะทองจะประกาศออกมาทีละคน

ไม่นาน มีคนร่วงลงมาสิบกว่าคนแล้ว และทุกคนพุ่งไปได้ 50 ขั้นแล้ว

ตอนนี้ทุกคนเพิ่งสังเกตว่ายังมีอีกคนที่ยังไม่ได้ขึ้นมาบนสะพานสายรุ้ง