บทที่ 1096

100 ขั้น ทันใดนั้นเปลวไฟสีขาวสว่างจ้า ก่อตัวเป็นกระบี่ขนาดใหญ่ ฟันมาทางเทียนชิงหยางและคนอื่น

เทียนชิงหยางยกมือขึ้นมา แล้วแผดเสียงดัง!

กระบี่ยักษ์เปลวเพลิงฟันลงบนแขนเขา ทันใดนั้นเปลวไฟระเบิดออกมาเป็นแถบ กระจายไปทั่วทุกที่

คนด้านหลังโดนลูกหลงไปด้วย เปลวไฟสีขาวสว่างจ้า ทำให้คนอย่างน้อยร้อยคนร้องโอดครวญอย่างเจ็บปวด แล้วร่วงลงไปด้านล่าง ความโหยหวนของเสียง ดังสนั่นเลือนลั่น

ลมแรงปรากฏขึ้นบนตัวเทียนชิงหยาง สะเทือนเปลวไฟที่เหลือออกไปทันที

ทันใดนั้นเขาก้าวไปด้านหน้าสิบกว่าขั้น เทียนชิงหยางพุ่งออกมาจากเขตสีแดง เข้าสู่เขตสีส้มแล้ว!

“เทียนชิงหยางแห่งตระกูลเทียนผ่านแล้ว ท้าประลองต่อไป จะได้รับรางวัลความกล้าหาญ!”

องครักษ์เกราะทองคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง

ลู่ฝานได้ยินคำว่ารางวัลความกล้าหาญ จิตใจวูบไหวเล็กน้อย

เทียนชิงหยางยิ้มบางๆ แล้วเดินต่อไปด้านหน้า

ตอนนี้หานหยวนหนิงและคนอื่น ก็ผ่านเขตสีแดงมาได้แล้ว!

“ดี ดี ดี!”

ฉินซางต้าตี้พูดด้วยรอยยิ้ม “ประเทศอู่อานยังมีคนมีความสามารถ เทียนชิงหยางแห่งตระกูลเทียน วิทยายุทธไม่ธรรมดา น่ายกย่อง ฉินอวิ่น ในการคัดเลือกด่านสะพานสายรุ้ง ใครเป็นสถิติสูงสุด”

ไท่จื่อฉินอวิ่นพูดว่า “สถิติสูงสุดคือ 743 ขั้นครับ ผู้ที่ทำได้คือผู้อาวุโสสุ่ยเจินหรานแห่งตระกูลสุ่ย”

ฉินซางต้าตี้ชี้เทียนชิงหยางแล้วพูดว่า “ฉันว่าครั้งนี้เทียนชิงหยางมีโอกาสทำลายสถิตินี้ ผ่านไฟสวรรค์โดยไม่บาดเจ็บเลย วิทยายุทธนี้ผ่านอีกสักสองสามด่าน คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหา”

กลุ่มขุนนางที่อยู่ด้านหลังพยักหน้าเห็นด้วย

ฉินฝานที่นั่งอยู่ข้างๆ ไม่ได้มองเทียนชิงหยางเท่าไร แต่มองลู่ฝานที่อยู่ด้านล่าง

ตอนนี้ลู่ฝานเคลื่อนไหวแล้ว

เขาลุกขึ้นปัดก้น เดินไปทางสะพานสายรุ้ง ร้อยขั้นเป็นอย่างไร เขาเห็นอย่างชัดเจนแล้ว ไม่จำเป็นต้องรออีกต่อไป!

ลู่ฝานค่อยๆ เดินขึ้นไปด้านบน

ทันใดนั้น ขุนนางบุ๋นสองสามคนยิ้มแล้วพูดว่า “ในที่สุดเด็กคนนี้ก็ขยับแล้ว ฉันคิดว่าเขาจะไม่ขึ้นไปแล้ว”

“นี่ อย่าสบประมาทเขาขนาดนั้น ฉันว่าเมื่อกี้เขาเห็นแล้วเข่าอ่อน ก็เลยขยับไม่ได้ ตอนนี้คงผ่อนคลายขึ้นแล้ว!”

“มีเหตุผลๆ ฉันว่าเขาเดินได้ 50 ขั้นก็ไม่เลวแล้ว” ......

ขุนนางบุ๋นสองสามคนพูดเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ราวกับจะพูดให้คนรอบๆ ได้ยิน

มีคนเห็นด้วย มีคนส่ายหัว ส่วนคนอีกจำนวนมากเงียบกริบ

หลู่เฉิงเซี่ยงมองคนพวกนี้แวบหนึ่ง แล้วยิ้มบางๆ มองไปทางฉินอวิ่น