บทที่ 1116

ความคิดไม่เข้าท่าวนเวียนในสมอง เรือมังกรทองห้ากรงเล็บวนอยู่บนท้องฟ้าศูนย์กลางเมืองครู่หนึ่ง จากนั้นพุ่งเข้าไปในอุโมงค์ข้ามมิติทันที ครั้งนี้ลู่ฝานเห็นการไหลนับไม่ถ้วนไหลไปทางเดียวกัน

ที่นั่นคือภูเขาสูงใหญ่หนึ่งลูก การไหลนับไม่ถ้วน ใช้แสงเก้าสีก่อตัวเป็นเขาขนาดใหญ่ ปรากฏในสายตาทุกคน

“นี่คือเขาวิถีบู๊เหรอ”

ลู่ฝานถามเสียงเบา

ไม่มีใครตอบเขา ทุกคนตกตะลึงกับภาพที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้

แสงไหลเวียน พลังนับไม่ถ้วนรวมตัวกัน ทับซ้อนกันไปมา แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นเขาสูงหนึ่งลูก

ลู่ฝานสัมผัสได้ถึงการไหลนี้ ต้องรวมตัวจากรูปแบบค่ายกลใดค่ายกลหนึ่งแน่นอน แต่เขาพูดชื่อค่ายกลนี้ไม่ออก และไม่เข้าใจรูปแบบการไหลรวม

สิ่งเดียวที่รู้คือ ยอดเขาแห่งนี้มีพลังที่น่ากลัวเป็นอย่างมากแฝงอยู่!

ไม่นาน มังกรทองห้ากรงเล็บพาทุกคนมาถึงหน้ายอดเขา

ทันใดนั้น มังกรทองห้ากรงเล็บพุ่งออกจากอุโมงค์ข้ามมิติ ทิวทัศน์ของโลกเปลี่ยนไปทันที สิ่งที่ปรากฏในสายตาคือฟ้าครามเมฆขาว อีกทั้งยอดเขาสูงตระหง่านที่อยู่ไม่ไกล เหมือนเขาที่ก่อตัวจากอุโมงค์มิติไม่มีผิด!

เขาวิถีบู๊ นี่คือเขาวิถีบู๊!

เขาวิถีบู๊ หรือเรียกอีกอย่างว่าเขาอู่จิ้ง หรือไม่ก็เขาอู่หยู่

เมฆหมอกปกคลุม ไอหมอกเต็มไปหมด

มองจากไกลๆ ความยิ่งใหญ่ของยอดเขา เหมือนกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่ง ปักตรงขึ้นไปบนฟ้า

มังกรทองห้ากรงเล็บบินต่อไปด้านหน้า ผ่านเมฆหมอก ผ่านป่าไม้ สุดท้ายมาถึงตีนเขาวิถีบู๊

ข้างหน้ามีซุ้มประตู ไม่งดงาม ไม่ยิ่งใหญ่ แคบขนาดที่คนเดินเรียงกันเข้าไปได้แค่สามคน

ลู่ฝานและคนอื่นที่เห็นห้องใหญ่จนชิน จู่ๆ มาเห็นซุ้มประตูเล็กขนาดนี้ รู้สึกปรับตัวไม่ได้ชั่วขณะ

บนซุ้มประตูด้านซ้ายเขียนว่า “หยินหยางมีลำดับชัดเจน พลานุภาพยิ่งใหญ่สะเทือนทั่วใต้หล้า”