บทที่ 1211

สีหน้าของไอ้หลิวกับเซวียนหยวนไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก แต่ไอ้อ้วนตงกับหวูเฉินที่อยู่ข้างๆ กลับสีหน้านิ่งเป็นอย่างมาก

ไอ้หลิวพูดเบาๆ ว่า “ถือว่าเธอ......เดี๋ยวก่อน!”

ยังพูดไม่ทันจบ เห็นลู่ฝานใช้มือข้างหนึ่งเอากระบี่หนักไร้คมของตัวเองออกมา

เปลวเพลิงลุกโชนบนกระบี่ แต่กลับมีแสงของไฟและสายฟ้า พลังทั้งสองหมุนเข้าหากันจนเป็นเกลียว ไม่แยกออกจากกัน

ลู่ฝานสะบัดกระบี่ไปบนท้องฟ้า

“กระบี่มังกรคู่สายฟ้าเปลวเพลิง!”

ทันใดนั้น มังกรเพลิงและมังกรสายฟ้านับไม่ถ้วนพุ่งไปบนฟ้า โจมตีเงาดำเต็มท้องฟ้าจนกระจัดกระจาย!

ลู่ฝานพลิกมือปักกระบี่ลงบนพื้น แล้วใช้มือข้างหนึ่งกดลง

“เคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่าง! ระเบิดปราณ!”

ทันใดนั้น มังกรเพลิงและมังกรสายฟ้าที่พุ่งไปรอบๆ ระเบิดออก เมฆเพลิงเป็นแถบปรากฏขึ้นบนหัวลู่ฝาน

“ได้ยินหรือยัง สรรพสิ่งไร้รูปร่าง! นี่คือวิธีแปรเปลี่ยนปราณบู๊ของสรรพสิ่งไร้รูปร่าง นี่สิถึงเรียกว่าแก่นแท้! ใครกล้าแย่งเด็กคนนี้ ฉันจะเอาชีวิตคนนั้น!”

ไอ้หลิวตาค้างไปหมดแล้ว มองกระบวนท่าระเบิดปราณของลู่ฝาน หัวใจเขาบีบรัดตัวอย่างรุนแรง

แปรเปลี่ยนจากไร้รูปร่างเป็นมีรูปร่าง แยกรูปร่างออกจนไร้รูปร่าง พลังปราณแปรเปลี่ยนอย่างอิสระ กระบวนท่าเป็นธรรมชาติมาก ถ้าคนแบบนี้ฝึกเคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่างไม่สำเร็จ คงเป็นเรื่องเหลือเชื่อมาก!

จู่ๆ ยัยแก่หยางรับไม่ได้ ตบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน

ไอ้หลิวไม่ยอมอ่อนข้อ จ้องยัยแก่หยางเขม็ง

ขณะนั้นเอง เซวียนหยวนพูดเสียงดังว่า “ทะเลาะอะไรกัน ยังไม่จบเลย!”

ทั้งสองคนอึ้งไปครู่หนึ่ง พวกเขาฟังได้ยินความตื่นเต้นในน้ำเสียงของเซวียนหยวน

รีบมองไปที่สนามอย่างรวดเร็ว เห็นว่าตอนนี้ลู่ฝานกำลังเดินเข้าไปหาอู่จุนทีละก้าว

จำนวนเงาดำบนท้องฟ้าโดนระเบิดจนลดลงไปไม่น้อย

แต่เงาดำที่เหลือก็ยังพุ่งเข้ามาโจมตีลู่ฝานเหมือนเดิม