บทที่ 1223

ทุกคนหัวเราะร่า หันมาทางลู่ฝานแล้วยกไหเหล้าขึ้นมา

ลู่ฝานรับไหเหล้าที่เถ้าแก่อ้วนโยนมา เขาเงยหน้าดื่มอึกใหญ่ แล้วนั่งลงช้าๆ

“ฉันชอบเด็กคนนี้”

“มิน่าล่ะคนมากมายถึงอยากรับเขาเป็นศิษย์”

“ไม่รู้พวกไอ้หลิวสู้กันเสร็จหรือยัง เรารอลุ้นผลอยู่เนี่ย”

“ฮ่าๆๆ พวกเขาคงได้รับบาดเจ็บกันหมด วันนี้คงมาไม่ได้แล้ว ไอ้อ้วนตง เอาเหล้ามา เอาเหล้ามา!”

…...

กลุ่มคนพูดคุยกันเสียงดัง เถ้าแก่อ้วนโยนไหเหล้าไม่หยุด

ถานไถเก๋อยืนขมวดคิ้วอยู่หน้าประตูร้าน เธอยังไม่ได้เดินเข้ามา

สิบสามนั่งลงข้างลู่ฝานแล้ว ลู่ฝานเทเหล้าใส่ชามเหล้าให้สิบสาม พลางหันมองถานไถเก๋อแล้วพูดว่า “ทำไมเธอไม่เข้ามาล่ะ เหล้าที่นี่อร่อยมากเลยนะ!”

ถานไถเก๋อกวาดตามองร้านด้วยสายตาดูหมิ่น แล้วพูดเสียงดังว่า “ลู่ฝาน อย่างน้อยนายก็เป็นผู้ตรวจการระดับกลางผู้ยิ่งใหญ่นะ คิดไม่ถึงว่าจะมาดื่มเหล้าในร้านเล็กๆ พังๆ แบบนี้ นายดูโต๊ะตัวนี้สิว่าสกปรกขนาดไหน ดูบนพื้นนี่สิมีหนูตายด้วย นายแน่ใจเหรอว่าจะชวนฉันมาดื่มเหล้าที่นี่”

คนในร้านพากันหัวเราะร่า

คนพูดล้อเถ้าแก่อ้วนว่า “ไอ้อ้วนตง คุณผู้หญิงคนนี้บอกว่าร้านนายผุพัง!”

เถ้าแก่อ้วนหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วนิ”

ทุกคนหัวเราะอย่างมีความสุขเข้าไปอีก ลู่ฝานก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “เธอเข้ามาดื่มดูสักแก้วก็รู้แล้ว กลัวว่าเหล้าที่นี่จะหาดื่มที่เมืองอื่นไม่ได้นะ”