บทที่ 1240

“เยี่ยม! เยี่ยม! เยี่ยม!”

ฉินซางต้าตี้ตบบัลลังก์มังกร แล้วพูดคำว่าเยี่ยมติดกันสามครั้ง

“ประเทศอู่อานมีนักบู๊แดนปราณฟ้าเพิ่มมาอีกคนแล้ว!”

ฉินซางต้าตี้หัวเราะอย่างมีความสุข

ฉินอวิ่นไท่จื่อก็มีความสุขมากเหมือนกัน เฟิงเสี่ยวชี่ไม่ทำให้เขาผิดหวัง

เมื่อวิทยายุทธระดับนี้ปรากฏออกมา ตัดสินแพ้ชนะได้ทันที!

พูดแสดงความยินดีเสียงดังว่า “ยินดีด้วยนะครับพ่อ ประเทศอู่อานมีผู้โดดเด่นที่มีคุณสมบัติยอดเยี่ยมเพิ่มมาอีกคนแล้ว มีเขาอยู่ การแข่งนานาประเทศครั้งนี้ ต้องได้รับชัยชนะกลับมาอย่างแน่นอน!”

ฉินซางต้าตี้หัวเราะร่า

ทว่าตอนนี้ฉินฝานมองรอยห้าธาตุบนตัวเฟิงเสี่ยวชี่แล้วขมวดคิ้วเบาๆ “ไม่ใช่แบบนี้สิ ว่ากันว่าตอนนักบู๊แดนปราณฟ้าทะลุระดับ ควรจะมีแสงสว่างพุ่งไปบนฟ้า ห้าธาตุรวมตัวเป็นเกราะไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมีแค่รอยบนตัวเฟิงเสี่ยวชี่ล่ะ ไม่มีแสงสว่างพุ่งขึ้นไปบนฟ้า ไม่มีเกราะด้วย!”

หลู่เฉิงเซี่ยงยิ้มแล้วตอบกลับว่า “เพราะเขาไม่ได้เข้าสู่แดนปราณฟ้าอย่างแท้จริง ตอนนี้เขาแค่เกือบเข้าสู่แดนปราณฟ้าเท่านั้น”

นายพลสองสามคนด้านหลังพูดต่อ “หลู่เฉิงเซี่ยงพูดถูก วิทยายุทธของเด็กคนนี้ยังไม่ถึงขั้นที่เข้าสู่แดนปราณฟ้าอย่างแท้จริง รอยห้าธาตุ สามารถแสดงได้ว่าเขาผ่านด่านสำคัญที่สุดในการเข้าสู่แดนปราณฟ้าแล้ว ที่เหลือจำเป็นต้องพยายามฝึกฝน ในช่วงเวลานี้สั้นสุดคือปีครึ่ง ถ้าใช้เวลาเยอะหน่อยก็ 3-5 ปี เมื่อพลังปราณเพียงพอแล้วก็จะทะลุระดับเอง!”

ฉินซางต้าตี้พูดด้วยรอยยิ้ม “เป็นเรื่องที่ไม่เกิดขึ้นช้าก็เร็ว แค่ผ่านด่านสำคัญที่สุดได้ ที่เหลือก็ใช้ยายกระดับขึ้นมาได้”

หลู่เฉิงเซี่ยงมองท่าทางตื่นเต้นของฉินซางต้าตี้แล้วยิ้มบางๆ

ดูเหมือนผ่านวันนี้ไป เฟิงเสี่ยวชี่ต้องเป็นคนที่ฝ่าบาทบ่มเพาะดูแลเป็นพิเศษแน่ๆ

ในสนามบู๊ ลู่ฝานกำกระบี่หนักไร้คมเอาไว้แน่น ไม่มีสีหน้าหวาดกลัวสักนิด!

เขาก็ดูออกว่าเฟิงเสี่ยวชี่ไม่ได้ทะลุระดับถึงแดนปราณฟ้าได้อย่างสมบูรณ์ ตอนนี้แค่เกือบเข้าสู่แดนปราณฟ้าเท่านั้น!

ในเมื่อยังไม่ทะลุระดับอย่างสมบูรณ์ งั้นเขาก็ยังมีโอกาส

ลมหมุนทั้งเก้าบนตัวลู่ฝานเริ่มหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง การไหลเวียนของฟ้าดินรอบตัวเหมือนโดนกระชากเขามาหาเขาโดยอัตโนมัติ