บทที่ 1277

ผู้สืบทอดของสิบตระกูลใหญ่ล้มอีกคนแล้ว คนจำนวนไม่น้อยบนที่นั่งผู้ชมตกใจจนพูดอะไรไม่ออก

ถ้าบอกว่าความพ่ายแพ้ของสุ่ยสือฉวนสมเหตุสมผล งั้นความพ่ายแพ้ของสือเฉิน ถือว่าเหนือความคาดหมาย!

ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินหย่าใช้เพียงกระบวนท่าเดียว

ไม่ใช่ทุกคนที่มีวิทยายุทธแข็งแกร่งเป็นพื้นฐาน สายตาเหนือกว่าคนอื่น เห็นความน่ากลัวในการเอาชนะของหลินหย่าเหมือนพวกลู่ฝาน

พวกเขารู้แค่ว่าสือเฉินเอาโล่เสวียนเจวี๋ยออกมา ใช้วิชาชี่เต่างูดำ แต่กลับโดนกำจัดทิ้งด้วยกระบวนท่าเดียว

สือเฉิน คุณชายตระกูลสือผู้ยิ่งใหญ่ สือเฉินที่เอาชนะคุณชายหลิ่วเจินตระกูลหลิ่วจนเข้ารอบแปดคน คิดไม่ถึงเลยว่าจะโดนกำจัดทิ้งด้วยกระบวนท่าเดียวเหมือนคุณหนูถานไถเก๋อ

นี่มันพละกำลังอะไรกัน หลินหย่าใช้เคล็ดวิชาบู๊อะไรกันแน่!

บนที่นั่งผู้ชม ฉู่สิงกับฉู่เทียนตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว น้ำตาไหลออกมาจากดวงตา

“เป็นเขา!”

“เป็นเขาจริงๆ!”

“เขายังมีชีวิตอยู่!”

“มีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว!”

ทั้งสองคนจ้องหลินหย่าด้วยดวงตาที่พร่าเลือนเพราะน้ำตา

ศิษย์พี่ใหญ่ หลิงเหยาและคนอื่นมองฉู่เทียนกับฉู่สิง

แม้แต่หานอู๋ซวงยังหันมาถามว่า “เขาเป็นลูกหลานตระกูลฉู่จริงเหรอ”

ฉู่สิงพูดว่า “ลุงหาน เมื่อถึงเวลาเราจะบอกลุงเอง”

หานอู๋ซวงพยักหน้าพูดว่า “ฉันเข้าใจ ฉันรู้เรื่องตระกูลฉู่ดี แต่ฉันจะบอกพวกนายว่าเมื่อคนอยู่ ตระกูลก็คงอยู่ด้วย ส่วนเคล็ดวิชาบู๊อะไรนั่นเป็นแค่สิ่งเลื่อนลอยเท่านั้น”

ฉู่สิงพยักหน้าอย่างแรง ฉู่เทียนเช็ดน้ำตา สงบสติอารมณ์ตัวเองครู่หนึ่งแล้วดูต่อ

“รีบพาออกไป รีบพาออกไป!”

ท่านแปดตะโกนอยู่ในสนาม เขาดูออกว่าตอนนี้สือเฉินกำลังตกอยู่ในอันตราย