บทที่ 1300

แต่ตอนนี้ใบหน้าของฉางเจี๋ยหน้าผีกำลังบิดเบี้ยว ถ้าครั้งก่อนเรียกว่าฟันมารทั้งสี่ด้วยกระบี่เดียว ทำให้ชื่อเสียงเขาพังย่อยยับ งั้นการต่อสู้ของเขากับลู่ฝานวันนี้ ไม่ใช่แค่ชื่อเสียงของเขาพังพินาศ อีกทั้งยังอันตรายถึงชีวิตด้วย!

มองพวกองครักษ์เกราะทองข้างๆ ฉางเจี๋ยหน้าผีบ้าคลั่งไปแล้ว!

เรื่องวันนี้คงจบไม่สวยแล้วล่ะ

“อ๊าก! ตายซะ!”

ฉางเจี๋ยหน้าผีแผดเสียงออกมา ตอนนี้เขาอยู่ในสภาวะที่ใกล้จะเสียสติ เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ต้องฆ่าลู่ฝานให้ตายก่อน!

ลู่ฝานค้ำกระบี่หนักลงบนพื้น มองฉางเจี๋ยหน้าผีพุ่งเข้ามา เขากัดฟันแน่น!

จะสู้สุดชีวิตใช่ไหม

คนอย่างลู่ฝานไม่กลัวหรอก!

กระบี่หนักฟาดฟันออกไปพร้อมพลังเฮือกสุดท้ายของลู่ฝาน!

ปราณชี่ทั้งหมดในร่างกายโดนดูดออกไปจนหมด ตอนนี้ลมหมุนทั้งเก้าบนตัวลู่ฝานเริ่มหมุนวน

ออร่าปีศาจปกคลุมการมองของลู่ฝาน ด้านหน้าเขานอกจากออร่าปีศาจที่กลืนกินทุกอย่างแล้ว ยังมีใบหน้าดุร้ายของฉางเจี๋ยหน้าผี!

อยู่ระหว่างความเป็นความตาย แต่สภาพจิตใจของลู่ฝานกลับปลอดโปร่ง เหมือนทำความเข้าใจอะไรบางอย่างได้

ปราณชี่ในมือเคลื่อนไหวเอง เขตวิถีบนกระบี่ก็เปิดออกด้วย

“พลังความเป็นความตายวนเวียน ครั้งที่สี่ เมฆเฉียนคุน!”

เมื่อกระบี่จู่โจมออกมา ออร่าปีศาจรอบๆ กระจายออก เหมือนมีเมฆขาวที่กลืนกินทุกอย่างออกมาจากกระบี่ของลู่ฝาน คิดไม่ถึงว่าจะยับยั้งพลานุภาพของฉางเจี๋ยหน้าผีได้!

ทุกคนเพ่งมอง เห็นกระบี่ของลู่ฝานแทงลงบนหัวใจของฉางเจี๋ยหน้าผีอย่างแม่นยำ

ฉางเจี๋ยหน้าผีหันมาจับคอลู่ฝาน แล้วกัดฟันพูดว่า “ฉันจะกลืนกินนาย! มารกลืนวิญญาณ!”

พลังดึงดูดอันน่ากลัวออกมาจากตัวฉางเจี๋ยหน้าผี เริ่มกลืนกินพลังชีวิตของลู่ฝานอย่างบ้าคลั่ง

ตอนนี้องครักษ์เกราะทองทั้งหมดพุ่งเข้ามา เสียงกระบี่แทงเข้าไปในเนื้อดังขึ้น