บทที่ 1343

เทียนหลิงที่ร่วงตกลงไปบนพื้นนั้นเวลานี้ร่างกายก็เริ่มที่จะสั่นเทาขึ้นแล้ว

ไม่เพียงแต่ที่ถูกไอ้อ้วนตงใช้พลังฝ่ามือทำร้ายผ่านอากาศ แถมยังจะตกใจอย่างมากด้วย

จากนั้นไอ้หลิวและคนอื่น ๆ ก็เดินกันออกมา ไอ้หลิว ยัยแก่หยาง ตาเฒ่าเซวียนหยวนต่างก็กวาดสายตามองไปยังนักบู๊เหล่านี้ของตระกูลเทียน ด้วยสีหน้าที่เหยียดหยาม

“ตระกูลเทียน ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ยังจะใช้แผนการที่ต่ำช้าลงมือกับเด็กหนุ่มแดนปราณดินคนหนึ่ง ช่างน่าขันยิ่งนัก! ”

“มอบตัวคนกลับออกมาเถอะ คนแก่อย่างพวกเรานี้ไม่ได้ออกแรงกันมานานแล้ว และก็ไม่อยากที่จะต้องลงมือด้วย พวกนายรีบมอบตัวคนออกมาจะดีกว่า”

“รีบมอบตัวคนออกมา หากชักช้าเกินไป พวกเราจะค้นหากันเองแล้ว! ”

ทั้งสามคนพูดกันคนละประโยค พูดกันจนถึงขนาดลูกหลานตระกูลเทียนต้องมองหน้าสบตากันเลย

ไอ้แก่สามคนนี้เป็นใคร? ทำไมถึงได้กำเริบเสิบสานขนาดนี้?

มีเพียงแต่ผู้อาวุโสตระกูลเทียนกี่คนนั้น ที่รู้จักสถานะไอ้หลิวและคนอื่น ๆ จนสีหน้าเปลี่ยนไปมากในทันที

เทียนหลิงค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้น กัดฟันแล้วมองไปที่ไอ้อ้วนตงกับพวกพ้อง และพูดว่า: “พวกเราตระกูลเทียน ไม่ได้จับตัวลู่ฝานไปจริง ๆ! ”

ไอ้อ้วนตงส่ายศีรษะและพูดว่า: “ทำไมจะต้องทำแบบนี้ด้วย ทำไมต้องดื้อดึงขนาดนี้! ไอ้เหลย มอบพวกเขาให้นายเป็นคนจัดการแล้ว”

ขณะที่พูด ไอ้อ้วนตงก็ลากตัวของเฟิงเสี่ยวชี่ให้หลบหลีก ด้านไอ้หลิวและคนอื่น ๆ เองก็เอนตัวหลบเช่นกัน

แล้วสี่เงาร่างก็เดินขึ้นมาด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

องค์ชายรองฉินฝานเห็นพวกคนเหล่านี้แล้ว ก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล จึงจะพูดส่งเสียงออกมา

ผู้นำองครักษ์เกราะทองที่ยืนอยู่ข้างกายเขาโดยตลอดนั้น ได้กระซิบขึ้นว่า: “เตี้ยนเซี่ย อย่าพูดอะไรเด็ดขาด คนพวกนี้ ล้วนเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองประเทศอู่อาน”

ฉินฝานสั่นเทาไปทั้งร่างกาย เขาเข้าใจดีว่าผู้ปกป้องคุ้มครองนี้หมายความว่าอย่างไร จึงได้พูดเบา ๆ ว่า: “พวกเขาใช่ทั้งหมดเลยเหรอ? ”

ผู้นำองครักษ์เกราะทองพยักหน้าเล็กน้อย และพูดว่า: “ใช่พวกเซียนบู๊สัตว์เทพ เซียนบู๊ไท่อี่ เวลานี้ผู้ที่เดินกันออกมาทั้งสี่คนนั้น แบ่งออกได้เป็นสองอาจารย์จากสถาบันบู๊องอาจ ก็คืออาจารย์เหลย อาจารย์ถิงยวน และยังมีนักบู๊ที่เข้าสู่รอบสิบหกคนสุดท้ายในการคัดเลือกอีกสองคนก็คือ สาขาสายฟ้า เหลยเสี่ยวหย่ง”