บทที่ 1344

เทียนหยาจื่อพูดขึ้นว่า: “ลู่ฝานไม่อยู่ที่ตระกูลเทียนจริง ๆ พวกนายมาตามหาผิดที่แล้ว ฉันคือผู้อำนวยการของลู่ฝาน ฉันมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขามาก เชื่อฉันเถอะ หากว่าเขามาที่ตระกูลเทียน ฉันคงต้องรู้อย่างแน่นอน และฉันเองก็ไม่มีทางให้ร้ายเขาอย่างเด็ดขาด”

“ผู้อำนวยการ? ”

ท่ามกลางกลุ่มคน หานเฟิงและคนอื่น ๆ ได้ส่งเสียงเรียกขึ้น

สายตาของเทียนหยาจื่อมองทะลุผ่านความมืดมิด เห็นหานเฟิงและคนอื่น ๆ ก็พูดขึ้นว่า: “หานเฟิง พวกนายบอกเขาหน่อยว่า ฉันกับลู่ฝานมีความสัมพันธ์กันอย่างไรบ้าง? พูดตามความจริงนะ”

หานเฟิงลังเลใจอยู่พักใหญ่ แล้วพูดขึ้นว่า: “ผู้อำนวยการปฏิบัติกับลู่ฝานได้ไม่เลวเลย แต่ผู้อำนวยการ ลู่ฝานหายตัวไปแล้วจริง ๆ เป็นไปได้มากที่สุดก็คือตระกูลเทียนของพวกท่าน! ”

เทียนหยาจื่อพูดเสียงดังว่า: “เชื่อฉันสักครั้ง ฉันไม่โกหกแน่นอน”

เสียงพูดดังราวกับฟ้าร้อง ท่าทางหนักแน่นตรงไปตรงมา

เจตนาสังหารในแววตาของเหลยเชียนเริ่นเบาบางลงไปบ้าง แล้วก็ค่อย ๆ เก็บปราณหยินหยางขึ้น

“แน่นอน ด้วยพลังความสามารถของนายแล้ว ไม่ถึงกับที่จะต้องพูดโกหกหรอก”

โลกก็มีสีสันกลับคืนมาอีกครั้ง ทุกคนต่างก็เหมือนกับได้ผ่านความเป็นความตายกันไปแล้วรอบหนึ่ง นักบู๊ที่ถูกพลังของเหลยเชียนเริ่นปกคลุมนั้น ต่างก็เหงื่อไหลท่วมตัวไปหมด

เหลยเชียนเริ่นจ้องมองไปที่เทียนหยาจื่อ และพูดว่า: “เป็นไปได้ที่นายจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่เลวกับลู่ฝาน แต่ฉันไม่เชื่อนาย ตระกูลเทียนใช่ไหม หากว่าพวกนายไม่มีอะไรปิดบังหรือซ่อนเร้นอยู่จริง ๆ ล่ะก็ จะสามารถให้ฉันเข้าไปค้นหาสักรอบได้ไหมล่ะ? ”

เทียนหลิงพูดเสียงดังว่า: “ตระกูลเทียนของฉันเป็นหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่แห่งประเทศอู่อาน จะสามารถให้นายเข้าค้นได้ตามอำเภอใจได้อย่างไร! ”

เหลยเชียนเริ่นไม่ได้มองไปที่เทียนหลิงเลย สายตาจ้องมองแต่่เทียนหยาจื่อ

เวลานี้ ไอ้หลิว ยัยแก่หยาง ตาเฒ่าเซวียนหยวนต่างก็ปลดปล่อยพลังของตนเองออกมา

พลังหยินหยางที่หนักแน่นรุนแรงนั้น สั่นสะเทือนจนทำให้ฉินฝาน หลู่เฉิงเซี่ยง รวมไปถึงเจ้าบ้านทั้งหมดมีสีหน้าเปลี่ยนไป

ไอ้หลิวพูดว่า: “พวกเราเองก็ต้องการจะค้นหาเหมือนกัน ไม่มีความเห็นอะไรใช่ไหม! ”

เทียนหยาจื่อกัดฟัน เพราะเซียนบู๊ทั้งสี่พูดออกมาพร้อมกัน ในประเทศอู่อานนอกจากวงศ์ตระกูลจักรพรรดิแล้ว ยังจะมีตระกูลไหน ที่กล้าพูดว่าไม่ได้ล่ะ

หลู่เฉิงเซี่ยงพูดพึมพำว่า: “ลู่ฝานคนนี้ ปกปิดแอบซ่อนความลับอยู่เท่าไรกันแน่ เขาหายตัวไป ไม่นึกว่าจะทำให้เซียนบู๊ทั้งสี่ออกตามหากันถึงขนาดนี้ นี่......นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว”

เจ้าบ้านตระกูลถานไถจับมือของถานไถเก๋อและพูดขึ้นว่า: “จะต้องพาลู่ฝานกลับไปเป็นลูกเขยของตระกูลถานไถให้จงได้ เก๋อเอ๋อร์อ่า ตระกูลขอร้องเธอเรื่องหนึ่ง ซึ่งก็คือเรื่องนี้ เซียนบู๊สี่คน โอ้พระเจ้า”