บทที่ 1375

เสียงสดใส แฝงความยียวนเล็กน้อย

ลู่ฝานหันไปมอง ทันใดนั้นเขาเห็นร่างอันคุ้นเคยนั่งอยู่ถัดไป

“ธิดาเทพ”

ลู่ฝานพูดเสียงเบา

ผ้าคลุมปกปิดใบหน้า ชุดคลุมยาวปกคลุมตัว ธิดาเทพเดินมาช้าๆ คำนับหวูเฉินแล้วพูดว่า “คารวะผู้อาวุโส”

หวูเฉินมองธิดาเทพแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ธิดาเทพประเทศเป่ยเสิน บังเอิญจริงๆ คิดไม่ถึงว่าเราสองคนจะได้เจอเธอที่นี่”

ธิดาเทพยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันก็รู้สึกว่าบังเอิญเหมือนกัน ฉันออกมาเดินเล่นพอดี คิดไม่ถึงว่าจะเห็นคุณชายลู่ฝาน ตอนแยกจากกันที่บริเวณสระเหยาครั้งที่แล้ว คุณชายลู่ฝานให้ฉันรออย่างทรมานตั้งนาน ตอนนี้มาสู้กับฉันสักรอบได้ไหม”

ลู่ฝานลุกขึ้นแล้วนั่งลง “ธิดาเทพ เธอบอกฉันมาก่อนว่าพาฉันไปประเทศตันเซิ่งได้ หมายความว่ายังไง”

ธิดาเทพพูดว่า “ง่ายมาก หอเทวาลัยประเทศเป่ยเสินของฉันมีการอนุมัติพิเศษ สามารถเข้าออกประเทศตันเซิ่งได้ทุกเมื่อ เพราะหอเทวาลัยกับประเทศตันเซิ่งรู้จักกันในอดีต พวกนายเข้าไปไม่ได้ แต่คนของหอเทวาลัยประเทศเป่ยเสินเข้าได้ ถ้านายอยากไป แค่ตามฉันมา เดิมทีการเดินทางของฉันคือผ่านประเทศอู่อานแล้ว ไปอีกสองสถานที่ก็คือประเทศตันเซิ่ง”

หวูเฉินพูดว่า “เงื่อนไขล่ะ”

ธิดาเทพหัวเราะเบาๆ แล้วตอบว่า “ผู้อาวุโส เงื่อนไขอะไรกันล่ะ ตอนนี้ฉันอยู่ที่อู่อานยังไม่ได้ไปไหน อยากสู้กับคุณชายลู่ฝานสัก 2-3 กระบวนท่า ถ้าคุณชายลู่ฝานชนะฉันได้ อย่าว่าแต่ไปประเทศตันเซิ่งเลย ถึงกลับไปประเทศเป่ยเสินพร้อมกันยังได้เลย”

ลู่ฝานตอบตกลงทันที “ได้ สรรพสิ่งเป็นไปตามธรรมชาติก็ดีแล้ว งั้นฉันกับเธอประลองกันวันนี้เถอะ!”

ธิดาเทพยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องใจร้อนขนาดนี้หรอก คุณชายลู่ฝาน การต่อสู้ระหว่างฉันกับนาย อาจเป็นการต่อสู้ชั้นยอดของผู้แข็งแกร่งอายุน้อยของประเทศอู่อานและประเทศเป่ยเสิน แน่นอนว่าสถานที่ต่อสู้ต้องกว้างหน่อย นายว่าไหมล่ะ ฉันว่าอีกห้าวันมาสู้กันที่สนามต่อสู้แปดทิศเหมือนเดิม นายคิดว่ายังไง”

ลู่ฝานพยักหน้าพูดว่า “ไม่มีปัญหา อีกห้าวันก็อีกห้าวัน”

ธิดาเทพรอยยิ้มเต็มใบหน้า แม้มีผ้าปิดหน้ากั้นอยู่ ทว่าลู่ฝานสัมผัสได้ถึงรอยยิ้มที่ทำสำเร็จตามแผนของธิดาเทพ