บทที่ 1408

ทันใดนั้น นักบู๊สิบกว่าคนก็จู่โจมออกมาจากทุกสารทิศ

กระพือปีกสองข้าง อย่างรวดเร็วมากจนทำให้ลู่ฝานถึงกับตกใจ!

ปฏิกิริยาของลู่ฝาน สิบสาม และหลิงเหยาต่างก็ไม่ช้า เริ่มลงมือแสดงวิชาของตนในทันที!

เพียงพริบตาเดียว เปลวไฟก็ลุกโชนไปทั่ว

เจ้าดำอ้าปากพ่นเปลวไฟสีดำ ทันใดนั้น ก็แผ่กระจายเป็นวงกว้างขนาดใหญ่

ลู่ฝานมองเห็นนักบู๊ปีกทองคนนั้นท่ามกลางเปลวไฟได้ก่อน ซึ่งการจับผู้ร้ายต้องจับตัวที่เป็นหัวโจก จึงได้ใช้กระบี่ฟาดฟันลงไป อย่างไม่ลังเล!

ตึ่งงง!

กระบี่หนักของลู่ฝาน ได้ฟันลงไปที่หอกไม้ยาวสีม่วงที่อยู่ในมือของนักบู๊ปีกทอง

พลังที่หนักหน่วง ได้ทำให้ง่ามนิ้วของนักบู๊ปีกทองฉีกขาดในทันที พร้อมกับเลือดสาดกระเด็น

กร็อกแกร็ก หอกไม้ยาวสีม่วงในมือของเขา ก็เกิดรอยแตกร้าวขึ้น

แสดงให้เห็นว่า อาวุธในมือของเขา กับกระบี่หนักไร้คมของลู่ฝาน มีความแตกต่างกันมากขนาดไหน คาดว่าหากถูกฟันอีกครั้ง คงจะต้องแยกออกเป็นสองท่อนอย่างแน่นอน

สีหน้าตกตะลึง เขาเหมือนจะคิดไม่ถึงว่าพลังความสามารถของลู่ฝานจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้!

ลู่ฝานพลิกข้อมือ กระบี่หนักไร้คม ก็พลันหมุนวนที่รอบเอวครึ่งรอบ

“พลังความเป็นความตายวนเวียน ครั้งที่หนึ่ง ฟ้าดินสะเทือน! ”

พลังปราณแผ่ซ่านไปทั่ว ทันใดนั้น นักบู๊ปีกเงินที่อยู่โดยรอบต่างก็เลือดสาดกระเด็นกันออกมา

เจ้าดำ หลิงเหยา และสิบสามได้ฉวยโอกาสนี้ จู่โจมเข้าใส่ทันที

เสียงขลุ่ยของหลิงเหยาก็พลันดังขึ้น นักบู๊ที่อยู่ใกล้กับเธอนั้น ต่างก็กลายเป็นหมอกเลือดไปทั้งแถบ

เวลานี้ลู่ฝานเพิ่งจะเห็นว่า วิทยายุทธของหลิงเหยานั้น ได้มาถึงขอบเขตของนักบู๊แดนปราณดินแล้ว ส่วนนักบู๊ปีกเงินเหล่านี้ เหมือนว่าจะมีพลังความสามารถเพียงแดนปราณชีวิตชั้นสุดยอด ช่างอ่อนแอเป็นยิ่งนัก

ยังไม่จบเท่านี้ เจ้าดำตบตีตายไปหนึ่งคน แล้วก็ยังพ่นไฟเผาตายไปอีกสองคน

มันที่ทั้งกินทั้งดื่มและกินยา ใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ฝานมาโดยตลอดนั้น ก็ถึงระดับขั้นแดนนักบู๊ปราณดินแล้ว เมื่อใช้พลังทั้งหมดอย่างเต็มที่ ก็แสดงออกถึงพลังความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรที่เหนือกว่านักบู๊ ซึ่งหมายความว่า สามารถที่จะฆ่านักบู๊ธรรมดาลงได้

สิบสามก็ยิ่งไม่ต้องไปพูดถึงแล้ว หลังจากที่กินยาเปลี่ยนโลหิตเข้าไปแล้ว วิทยายุทธก็เข้าสู่แดนปราณดิน ร่างกายขยายใหญ่ ดวงตาแดงม่วง วิชากายพลุ่งพล่าน แฝงไปด้วยพลังสังหารอันโหดเหี้ยม

นักบู๊ปีกเงินที่พุ่งจู่โจมเข้ามาอย่างกำเริบเสิบสานเมื่อครู่นี้นั้น แทบจะชั่วพริบตาเดียว ก็ได้ถูกลู่ฝานและพวกพ้องสังหารลงไปอย่างไม่มีชิ้นดี

ลู่ฝานไม่แม้แต่จะมองไปที่พวกนักบู๊ปีกเงิน เมื่อรับรู้ถึงระดับพลังความสามารถของพวกเขาแล้ว เขาก็วางใจในตัวของสิบสามและเจ้าดำอย่างมาก

พูดตามจริง ตอนนี้นักบู๊ที่ไม่ถึงขั้นแดนปราณดิน ลู่ฝานนั้นไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย

เปลวเพลิงได้ผุดขึ้นมาในอากาศ บวกกับสายฟ้าสีดำ

กระบี่มังกรคู่สายฟ้าเปลวเพลิง!

ลู่ฝานฟาดฟันกระบี่ลงไปอีกครั้ง ทั้งเปลวไฟและสายฟ้าดังสนั่นกึกก้อง สะเทือนเลือนลั่นไปทั่วท้องฟ้า ชั้นเมฆใต้ฝ่าเท้าแตกกระจายไปทั่ว

นักบู๊ปีกทองมีวิชากายที่ไม่เลว สามารถที่จะหลบหลีกไปได้

แต่ร่างกายของเขาส่วนหนึ่งก็ถูกเปลวไฟสายฟ้าของลู่ฝานโจมตีเข้าใส่เหมือนกัน

ทันใดนั้น นักบู๊ปีกทองก็ส่งเสียงร้องโอดครวญ พยายามถอยร่นลงไปอย่างสุดชีวิต หอกไม้ยาวสีม่วงในมือของเขา เวลานี้ถือว่าได้กลายเป็นผุยผงลงไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว!

ลู่ฝานตะโกนเสียงดัง: “จะหนีไปไหน! ”

เท้าเหยียบลงบนย่ำก้าวยอดเมฆาฟ้า เหาะเหินตามไป