บทที่ 1458

ขณะนั้นเสียงขลุ่ยดังมาจากทั่วทุกทิศ

แสงสีทองปรากฏขึ้นล่างเท้าทั้งสองคนอีกครั้ง ทันใดนั้นแสงสีทองพุ่งขึ้นไปบนตัวทั้งสองคน

สวบๆ!

เลือดสาดกระจาย ทั้งสองคนโดนแสงสีทองทะลุผ่าน

ถึงเป็นพลังปราณของนักบู๊แดนปราณดิน ก็ไม่สามารถต้านทานพลังทองที่ลอยสังหารมาตามลมได้ ลู่ฝานหันไปมองหลิงเหยา รอยยิ้มเต็มใบหน้า

ตอนนี้หลิงเหยาอยู่ในสภาวะของตัวเอง พลังสีทองกลายเป็นรูปร่างดอกบัวอยู่รอบตัวเธอ พลานุภาพพุ่งขึ้นเรื่อยๆ!

“ทุเรศ!”

“ให้ตายเถอะ!”

ชางผิงกับเซี่ยตงโมโหมาก

พวกเขาเป็นนักบู๊แดนปราณฟ้าผู้ยิ่งใหญ่ คิดไม่ถึงว่าจะโดนเด็กสองคนปั่นหัว อีกทั้งยังได้รับบาดเจ็บด้วย

ถ้าพวกเขาหนีไปแบบนี้ ชื่อเสียงก็พังย่อยยับภายในคืนเดียวน่ะสิ

ชางผิงแผดเสียงออกมา พลังปราณทั้งตัวเบ่งบานเหมือนกุหลาบ พลังเป็นชั้นๆ ทวนยาวในมือยังเหวี่ยงไปด้านนอก กลายเป็นกลีบดอกไม้เต็มฟ้า!

“พลังคลื่นระบำดอกไม้!”

ปีกด้านหลังเซี่ยตงสั่นสะเทือนอย่างแรง บนตัวมีสายฟ้าสะดุดตา พุ่งตรงเข้าไปฆ่าลู่ฝาน

“สายฟ้าสังหาร!”

เขาต้องอาศัยความเร็วของตัวเอง โจมตีลู่ฝานจนตายด้วยการโจมตีเดียว

ลู่ฝานนิ่งไม่ขยับ รอจนกระทั่งกลีบดอกไม้ของชางผิงโจมตีเข้ามา และเซี่ยตงที่พุ่งเข้ามาฆ่า ลู่ฝานสะบัดมือเหวี่ยงกระบี่ออกไป

พลังความเป็นความตายวนเวียน ครั้งที่สี่ เมฆเฉียนคุน

กระบี่โจมตีออกมาราวกับเมฆหมอก กระบี่หมุนเหมือนกับดวงดาวมากมาย

แสงกระบี่ของลู่ฝานปะทะกับสายฟ้าของเซี่ยตง เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่ว

การโจมตีของชางผิงโดนตัวหลิงเหยา

แต่พลังทองด้านหน้าหลิงเหยาในตอนนี้ เหมือนกำแพงเหล็กจริงๆ ต้านทานการโจมตีทั้งหมดเอาไว้

เสียงขลุ่ยเริ่มเปลี่ยนไป สูงบ้างต่ำบ้าง ยากจะคาดเดาได้

พลังทองเริ่มปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่ง จู่ๆ ปล่อยพลังที่มีผลคล้ายกับกระบวนท่าของชางผิงออกมา!