บทที่ 1459

ฝ่ามือของชางผิงเริ่มสั่นเบาๆ แม้เขาไม่อยากยอมรับสักแค่ไหน แต่สิ่งที่ลู่ฝานแสดงให้เห็น ทำให้เขาตกใจจริงๆ!

นักบู๊แดนปราณดินใช้พละกำลังของตัวเอง ทำให้นักบู๊แดนปราณฟ้าตกใจได้ เรื่องนี้พูดไปก็ไม่มีใครเชื่อ

แต่วันนี้เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาทุกคนจริงๆ

หางตาเริ่มกระตุก จู่ๆ ชางผิงรู้สึกว่าแผนฆ่าหลินรั่วเสวี่ยในวันนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว!

ลู่ฝานที่อยู่ตรงหน้า เหมือนภูเขาสูงขวางอยู่หน้าเขา ก้าวข้ามไปยากมาก

ในใจชางผิงเริ่มมีความคิดล่าถอย เขาเริ่มถอยไปด้านหลังช้าๆ

ตอนนี้จิตใจต่อสู้ของลู่ฝานพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง

เห็นชางผิงถอยไปด้านหลัง ลู่ฝานพุ่งไปข้างหน้าทันที

สวบ สวบ!

แสงสีทองปรากฏขึ้นมาอีกแล้ว

ครั้งนี้ชางผิงตั้งตัวได้ กลายร่างเป็นเงาดอกไม้นับหมื่น แล้วหลบทันที

ลู่ฝานง้างกระบี่หนักไร้คมขึ้น พุ่งเข้าไปหาชางผิงอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น ชางผิงเหาะออกไปโดยไม่หันมามองสักนิด

ทุกคนเห็นแล้วอ้าปากค้าง คิดไม่ถึงว่าชางผิงจะหนี!

ความเร็วของเขาเร็วมากจริงๆ ลู่ฝานฟันกระบี่ไปบนฟ้าอย่างไม่ลังเล!

กระบี่มังกรคู่สายฟ้าเปลวเพลิง!

ปราณชี่ที่เหลือไม่มากในตัว กลายเป็นกระบี่พุ่งขึ้นไปบนฟ้าจนหมด

เกิดเสียงสายฟ้าระเบิดดังขึ้นกลางฟ้า

ตัวชางผิงโดนแสงสายฟ้าปกคลุมจนหมด

สายฟ้านับไม่ถ้วนเคลื่อนตัวบนท้องฟ้า เหมือนฟ้าดินโมโหโกรธา

“นายโหดเหี้ยมจริงๆ!”

เสียงตะโกนดังขึ้นท่ามกลางสายฟ้า