บทที่ 1460

“ขอบคุณคุณชายลู่ฝานมาก บุญคุณที่ช่วยชีวิต ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันยอมเป็นศิษย์ของคุณชายลู่ฝาน รับใช้คุณชายลู่ตลอดชีวิต!”

เมื่อหลินรั่วเสวี่ยคุกเข่าลง นักบู๊ ข้าราชการ องครักษ์ประเทศหลิงที่อยู่รอบๆ พากันคุกเข่าลง

แม้แต่นักบู๊ที่พวกชางผิงพามา ก็ไม่กล้าสู้ต่ออีกแล้ว คุกเข่าให้ลู่ฝานทั้งหมด

ลู่ฝานมองออกไป กลุ่มคนมากมายคุกเข่าลงตรงหน้าเขา

ใบหน้ามีความตกตะลึง ลู่ฝานไม่รู้จะพูดยังไง

สิบสามที่ยืนอยู่ไม่ไกลคุกเข่าลงด้วย แต่สายตาที่เขามองลู่ฝาน มีความภาคภูมิใจเพิ่มขึ้น

“ลู่ฝาน พูดอะไรหน่อยสิ!”

หลิงเหยาพูดเสียงเบาอยู่ในอกลู่ฝาน

ในเวลาเดียวกัน หลิงเหยาดึงคอเสื้อลู่ฝานบอกให้เขาวางเธอลง

ลู่ฝานค่อยๆ วางหลิงเหยาลง จับมือเธอแล้วมองคนประเทศหลิงนับไม่ถ้วนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา

พูดตามตรงเมื่อเห็นภาพนี้ ในใจลู่ฝานรู้สึกภูมิใจมาก

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมคนมากมายชอบการอยู่บนจุดสูงสุด ความรู้สึกที่คนมากมายคุกเข่าตรงหน้าเขาช่างไม่เลวเลยจริงๆ

ลู่ฝานพูดกับหลินรั่วเสวี่ยด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้ม “ฝ่าบาท ฉันจะรับของขวัญใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง วิทยายุทธฉันแค่ผิวเผิน เกรงว่าจะเป็นอาจารย์ของฝ่าบาทไม่ได้”

จู่ๆ หลินรั่วเสวี่ยก้มกราบลู่ฝาน “อาจารย์ลู่ฝาน ถ้าอาจารย์ไม่รับฉันเป็นศิษย์ ฉันจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้”

ลู่ฝานยิ้มแหย หลินรั่วเสวี่ยจริงจังกับเขาแล้ว

หลิงเหยายิ้มแล้วพูดว่า “ลู่ฝาน รับเธอไว้เถอะ ฝ่าบาทเป็นศิษย์นายไม่ดีหรือไง”

ลู่ฝานถอนหายใจ ดูท่าว่าถ้าเขาไม่รับเป็นศิษย์ เรื่องนี้คงไม่จบไม่สิ้น

ลู่ฝานพยักหน้าพูดว่า “ก็ได้ ฉันรับฝ่าบาทเป็นศิษย์ แต่ขอพูดไว้ก่อน ฉันไม่มีอะไรมากมายสอนให้ฝ่าบาทหรอกนะ ลุกขึ้นเถอะฝ่าบาท”

หลินรั่วเสวี่ยลุกขึ้นพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม “อาจารย์ลู่ฝาน ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป อาจารย์คือราชครูแล้ว!”

นักบู๊ ข้าราชการของประเทศหลิงจำนวนมาก ลุกขึ้นยืนตะโกนอย่างพร้อมเพรียงว่า “ราชครูลู่!”

มหาเสนาบดีหลินจับมือลู่ฝานแล้วพูดว่า “ราชครูลู่ ต่อไปได้โปรดดูแลด้วย”

ลู่ฝานยิ้มแหยแล้วพยักหน้าเบาๆ

หลินรั่วเสวี่ยหัวเราะอย่างมีความสุข เหมือนแผนบางอย่างสำเร็จตามเป้าหมาย……

หลังผ่านไปสิบวัน

เมฆขาวยังคงอยู่ เขาเทพยาวเหยียด

เช้าตรู่ ลู่ฝานฝึกหมัดอยู่หน้าเรือนกระจก

หลิงเหยานั่งเป่าขลุ่ยอยู่ข้างๆ เจ้าดำกับสิบสามนั่งเงียบๆ อยู่อีกด้าน สัมผัสกับแก่นแท้ในวิชาหมัดของลู่ฝาน

นี่เป็นเช้าที่เงียบสงบซึ่งหาได้ยาก ตั้งแต่สิบวันก่อน หลังจากหลินรั่วเสวี่ยฝากตัวเป็นศิษย์เขา ทั้งประเทศหลิง ข้าราชการระดับสูงทุกคนมีใครไม่ส่งของขวัญราคาแพงให้ลู่ฝานบ้าง