บทที่ 1469

“จ้าวหมิงหยู่ ฉันงั้นเหรอ”

ลู่ฝานใบหน้าตกตะลึง

“ไม่ตลกเลยนะ ฉันไม่ใช่……”

ลู่ฝานยังไม่ทันพูดจบ ชายวัยกลางคนสะบัดมือแล้วพูดว่า “ฆ่า!”

ทันใดนั้นแสงห้าธาตุพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า

อุโมงค์ข้ามมิติรอบๆ เริ่มพังทลาย เห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าพลังฟ้าดินด้านนอกเข้ามารวมที่ตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง

ลู่ฝานสัมผัสได้ว่าอุโมงค์ข้ามมิติรอบตัวเริ่มต้านทานไม่ไหวแล้ว พวกเขาสามารถหลุดออกจากอุโมงค์ข้ามมิติได้ทุกเมื่อ พลังของพวกผู้ฝึกชี่ที่อยู่ตรงหน้าแข็งแกร่งมากจริงๆ

สายลม เปลวไฟ สายฟ้า เกล็ดน้ำแข็ง

เริ่มปรากฏรอบตัวลู่ฝานแบบมืดฟ้ามัวดิน เงาอสูรห้าธาตุมากมายรวมตัวอยู่ในมือพวกเขา จากนั้นเมื่อชี้มายังลู่ฝาน ก็พากันพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

“ให้ตายเถอะ!”

ลู่ฝานแผดเสียงออกมา วางกระบี่หนักไร้คมไว้ข้างหน้า เจ้าดำสิงร่างอย่างรวดเร็ว!

“ฟ้าดินกระจาย!”

ปราณชี่ทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง เรือหลิงด้านล่างเท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างแรง

ยิ่งเป็นวัตถุขนาดใหญ่ ในตอนนี้ยิ่งต้องแบกรับการโจมตีมากมาย

ลู่ฝานพร้อมกับเรือโดนวิชาของพวกผู้ฝึกชี่ปกคลุมจนหมด

ในเวลาเดียวกัน เครื่องรางสิบกว่าอันลอยมากระแทกพวกลู่ฝานอย่างแรง

เพิ่งสัมผัสกัน สิบสามกระอักเลือดออกมา พลังลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว

แม้หลิงเหยายืนอยู่หลังลู่ฝาน แต่สีหน้าเธอก็ซีดเป็นอย่างมาก

คิดไม่ถึงว่าพลังกับเครื่องรางน่ากลัวแบบนี้ จะรวมตัวกันเป็นค่ายกลโจมตีได้ เป็นทักษะอันยอดเยี่ยมของผู้ฝึกชี่จริงๆ!

“ลู่ฝาน หนีเร็ว”

หลิงเหยาตะโกนเสียงดัง

ผู้ฝึกชี่พวกนี้แต่ละคนคงมีพละกำลังไม่ด้อยไปกว่าปรมาจารย์บำเพ็ญชี่

ค่ายกลโจมตีของพวกเขาแข็งแกร่งจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงที่ตอนนี้ลู่ฝานยังไม่ใช่แดนปราณฟ้า ถึงเป็นแดนปราณฟ้าก็คงต้านทานได้ไม่นาน