บทที่ 1470

เรือหลิงโดนระเบิดจนเป็นรูเต็มไปหมด แต่พูดตามตรงว่ามันทนทานมาก ภายใต้แรงระเบิดขนาดนี้ คิดไม่ถึงว่าจะไม่ถล่มลงมาจนหมด ไม่รู้จริงๆ ว่ามหาเสนาบดีหลินหาไม้อะไรมาทำ เหนือกว่าเหล็กกล้าหินเหล็กเสียอีก

ชายวัยกลางคนขมวดคิ้ว มองลู่ฝานยังต้านทานอย่างแข็งแกร่ง อีกทั้งยังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาพูดเสียงดังว่า “เปลี่ยนค่ายกล ค่ายกลมังกรเพลิงแปรเปลี่ยนเป็นฝน!”

ผู้ฝึกชี่ทั้งหมดแปรเปลี่ยนวิชาอีกครั้ง ตอนนี้เครื่องรางของพวกเขาลอยกลับไปอยู่ด้านหน้าพวกเขา

มังกรเพลิงโผล่ออกมาจากเครื่องรางของพวกเขา หลังจากนั้นเพิ่มจากหนึ่งเป็นสอง เพิ่มจากสองเป็นสาม เพิ่มจากสามเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน

มังกรเพลิงพวกนี้พุ่งเข้ามาฆ่าพร้อมเสียงคำรามและเปลวเพลิง

เรียกได้ว่ามืดฟ้ามัวดิน เรียกได้ว่ามังกรเพลิงเหมือนห่าฝน

แค่เห็นมังกรเพลิงหลายร้อยตัวอ้าปากพุ่งเข้ามา ก็ทำให้นักบู๊ 99 เปอร์เซ็นต์อกสั่นขวัญแขวนได้แล้ว

แต่บังเอิญว่าลู่ฝานไม่ใช่นักบู๊ใน 99 เปอร์เซ็นต์นั้น

แผดเสียงออกมา ลู่ฝานเด้งตัวออกไป คิดไม่ถึงว่าเขาพุ่งไปหามังกรเพลิงมากมายเหล่านั้น

“กระบี่ฟ้าดิน!”

กระบี่หนักไร้คมกวาดออกไป

วินาทีต่อมามิติรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยวอย่างแรง

หลิงเหยารีบสลัดพลังทั้งหมดของตัวเองทิ้ง ดึงสิบสามหมอบลงบนพื้น

ทันใดนั้นระลอกคลื่นรุนแรงกระเพื่อมออกจากร่างกายของลู่ฝาน มังกรเพลิงที่พุ่งมาตรงหน้าเขาถึงกับหยุดชะงัก

ลู่ฝานกัดฟันตัวเองจนเลือดออก เขาแผดเสียงออกมาว่า “ทำลาย!”

มังกรเพลิงพร้อมลำตัวขนาดใหญ่เปลี่ยนทิศทาง พุ่งเข้าไปในกลุ่มผู้ฝึกชี่

พวกผู้ฝึกชี่ไม่อยากเชื่อว่าวิชาของตัวเองจะสูญเสียการควบคุมแล้วย้อนกลับมาฆ่า พวกเขาไม่ทันตั้งตัว โดนมังกรเพลิงปกคลุมจนหมด!

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ทันใดนั้นปรมาจารย์บำเพ็ญชี่เกือบครึ่งตัวโงนเงน กระเด็นลอยไปทั่ว เลือดไหลออกจากตัวไม่หยุด เปลวเพลิงลุกโชน

ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้า ใบหน้าเย็นชา คิดไม่ถึงว่าไม้บรรทัดหยกในมือจะต้านทานมังกรเพลิงเป็นสิบตัวได้

“ย๊าก!”

แสงสว่างวาบขึ้นบนไม้บรรทัดหยก มังกรเพลิงเป็นสิบตัวหายไปจนหมด

ขณะนั้นเอง สิบสามพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ตัวกลายเป็นลำแสงกระโจนเข้าไปที่อกของชายวัยกลางคน

สวบ!