บทที่ 1480

หั่วเทียนหรุ่ยยิ้มแล้วพูดว่า “นายนี่ใกล้ตายแล้วยังขี้สงสัยขนาดนี้อีก ได้ ฉันจะอธิบายให้นายฟัง อันที่จริงประเทศตันเซิ่งของเราคือเจดีย์ยาแห่งหนึ่ง! เจดีย์ยาที่มีทั้งหมดเก้าชั้น!”

ลู่ฝานอ้าปากค้าง ใบหน้าไม่อยากเชื่อ คิดไม่ถึงว่าประเทศตันเซิ่งอันยิ่งใหญ่จะเป็นเจดีย์ยา!

หั่วเทียนหรุ่ยยิ้มแล้วพูดว่า “ตอนนี้เราอยู่ด้านนอกชั้นหนึ่ง เห็นประตูบานใหญ่บานนี้ไหม นี่คือประตูเจดีย์ยา หลังเข้าไปจะเป็นสวรรค์ชั้น 1 ของเจดีย์ยา และคือชั้น 1 ที่ยิ่งใหญ่มาก!”

พูดพลาง ทุกคนมาถึงหน้าประตูหินแร่ขนาดใหญ่

ลู่ฝานเห็นเงาตัวเองสะท้อนอยู่บนประตูหินแร่ขนาดใหญ่

หั่วเทียนหรุ่ยเอาป้ายคำสั่งกดลงบนประตู วินาทีต่อมาประตูเกิดเสียงดังสนั่นแล้วเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นช่องว่างที่ประตู

ลู่ฝานมองผ่านช่องว่างที่รถม้าเป็นสิบคันสามารถเคลื่อนตัวไปพร้อมกันได้

เขาเห็นคูเมืองและกำแพงเมืองที่งดงามหรูหรา และท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยลำแสง

สิ่งก่อสร้างต่างๆ นานาวางเรียงราย แตกต่างจากสิ่งก่อสร้างที่ลู่ฝานเห็นที่ประเทศอู่อานและประเทศหลิงโดยสิ้นเชิง

สิ่งก่อสร้างที่นี่ส่วนใหญ่มีรูปร่างเป็นหม้อยาหรือไม่ก็เจดีย์ยา

สิ่งที่วิ่งอยู่บนถนนไม่ใช่รถม้า แต่เป็นวัตถุที่ลอยอยู่ เช่น เรือ พรมวิเศษ รวมถึงม้วนหนังสือ ทำให้คนได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ!

“เข้าเมือง!”

หั่วเทียนหรุ่ยพูดเสียงดัง

ผู้ฝึกชี่ทุกคนเก็บแสงสีทองบนเรือแล้วค่อยๆ ลอยเข้าไปข้างใน

ลู่ฝานกับหลิงเหยามองไปรอบๆ ทุกอย่างที่นี่แปลกใหม่มาก บนถนนไม่ใช่หินบลูสโตนแต่เป็นหินแร่สีขาว

บ้านเรือนโดยส่วนใหญ่ไม่ได้สร้างจากไม้หรือหิน แต่ใช้วัสดุที่ลู่ฝานไม่เคยเห็นบวกกับพลังฟ้าดินสร้างขึ้นมา