บทที่ 1481

ประเทศตันเซิ่ง

ตามตำนานคือประเทศที่สร้างโดยตันเซิ่ง

ไม่มีใครจำชื่อจริงของตันเซิ่งได้ จำได้แค่ว่าตามตำนานตอนเขาสร้างประเทศ ประเทศตันเซิ่งเป็นแค่พื้นที่รกร้างว่างเปล่า ไม่มีแม่น้ำลำธาร ภูเขาป่าไม้ พลังฟ้าดินน้อยมาก ผืนดินแห้งแล้ง พายุหิมะรุนแรง

ตันเซิ่งเห็นสภาพเช่นนี้ จึงใช้เวลา 30 ปี กลั่นยาทิพย์เป็นอมตะออกมาหนึ่งเม็ด แล้วยัดลงไปในผืนดิน

หลังจากนั้นสรรพสิ่งเจริญงอกงามอย่างรวดเร็ว ต้นไม้ใบหญ้าเจริญเติบโต ภายในคืนเดียวผืนดินของประเทศตันเซิ่งเริ่มอุดมสมบูรณ์ จู่ๆ ก็มีแม่น้ำลำธารเกิดขึ้น พายุหิมะอ่อนกำลังลง นกมากมายบินมาจากแดนไกล

หลังจากนั้นตันเซิ่งโยนเครื่องรางของตัวเองออกมา เจดีย์เฮ่าเทียนตั้งอยู่ที่นี่

ตัวเจดีย์ปะทะลมแล้วขยายใหญ่ขึ้น สุดท้ายกลายเป็นเจดีย์เก้าชั้นของประเทศตันเซิ่ง ปกป้องคุ้มครองประชาชนประเทศตันเซิ่งมารุ่นต่อรุ่น ติดต่อกันมาถึงทุกวันนี้

พลังฟ้าดินรุนแรงของประเทศตันเซิ่ง ว่ากันว่าเป็นสิ่งที่ตันเซิ่งทิ้งไว้ก่อนตาย

นี่คือที่มาของประเทศตันเซิ่ง ถ้ายังไม่ได้มาประเทศตันเซิ่ง ลู่ฝานคงคิดว่านี่เป็นเพียงแค่ตำนาน

แต่หลังจากมาประเทศตันเซิ่ง ลู่ฝานคิดว่านี่คงเป็นเรื่องจริง

ไม่งั้นคงไม่สามารถอธิบายได้หรอกว่าเจดีย์ใหญ่ขนาดนี้มาจากที่ไหน

ลู่ฝานสอบถามไอ้เก้าในใจ ไอ้เก้าพูดอย่างราบเรียบว่า “เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ ถ้าฉันฟื้นฟูพลังทั้งหมด ก็ใหญ่แบบนี้ได้เหมือนกัน!”

ลู่ฝานตอบกลับอย่างเฉยเมยว่า “แกโม้ให้น้อยลงหน่อยน่าจะดีนะ”

เดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ ดูเหมือนสวรรค์ชั้น 1 ของประเทศตันเซิ่งใหญ่กว่าเมืองหลวงเยอะเลย

อย่างน้อยในเมืองหลวง จากศูนย์กลางเมืองด้านในถึงเมืองชั้นนอก ใช้เวลาเดินทางแค่ไม่กี่วันเท่านั้น

ถ้าใช้ค่ายกลเคลื่อนฟ้าตลอดทาง คงใช้เวลาไม่ถึง 2-3 วัน

แต่ในสวรรค์ชั้น 1 ของประเทศตันเซิ่ง ถึงใช้ค่ายกลเคลื่อนฟ้าอย่างบ้าคลั่ง หั่วเทียนหรุ่ยก็พาหลิงเหยากับลู่ฝานเดินทางตั้ง 5-6 วันเต็มๆ กว่าจะถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยความเขียวชอุ่ม

เมื่อมองจากไกลๆ ที่นี่มีป่าเขาและลำธาร ดูเงียบสงบมาก