บทที่ 1498

เห็นหัวหน้าพวกเขาโดนลู่ฝานโจมตีจนพลังชี่กระจัดกระจาย คนพวกนี้กระวนกระวายขึ้นมาทันที

ลู่ฝานขยับนิ้วเล็กน้อย แล้วแผดเสียงออกมาเบาๆ

“จุติ!”

คำเดียวทำลายทุกอย่าง วิชาหนึ่งเดียวแดนไกลโพ้น!

ทันใดนั้นเครื่องรางที่พุ่งเข้ามาหาลู่ฝานแตกสลาย ในเวลาเดียวกันผู้ฝึกชี่ที่อยู่ข้างๆ ก็กระอักเลือดแล้วล้มลงพื้น

มังกรยักษ์ห้าตัวด้านหน้าสะบัดหางใส่ผู้ฝึกชี่ชุดคลุมม่วงจนกระเด็น กลายเป็นดาวตกที่ขอบฟ้า หลังจากนั้นก็พุ่งเข้ามาโจมตีผู้ฝึกชี่ชุดคลุมม่วงที่อยู่รอบๆ อย่างบ้าคลั่ง

ทันใดนั้น ผู้ฝึกชี่ชุดคลุมม่วงสิบกว่าคนโดนลู่ฝานเล่นงานจนหัวหมุน

มีคนหนึ่งใช้วิชาย่นระยะมาถึงด้านหลังลู่ฝาน คิดจะลอบโจมตีหลิงเหยา

ผลปรากฏว่าเขาเพิ่งโผล่ขึ้นจากดิน มุกเวิ้งว้างในมือลู่ฝานก็ผนึกเขาเข้าไปด้านในมุก

พลังสีแดงเพลิงด้านในยังกระจายไปไม่หมด ตอนนี้พากันพุ่งมาบนตัวไอ้เลวที่โชคร้ายคนนี้

ตอนเขาถูกปล่อยออกมาจากมุกเวิ้งว้าง เขาไหม้เกรียมไปทั้งตัว เหลือแรงอยู่เพียงเฮือกเดียวเท่านั้น

ลู่ฝานยืนอยู่ที่เดิม ขยับมือทั้งสองข้างไม่หยุด ใช้ได้เพียงคำว่าเปลี่ยนแปลงยากคาดเดามาบรรยายพลังชี่บนตัวลู่ฝาน

อันที่จริงการเปลี่ยนปราณชี่เป็นพลังชี่แล้วปล่อยวิชาออกมา เป็นอะไรที่ไม่ค่อยถนัด ถ้าลู่ฝานใช้ปราณชี่ออกมาตรงๆ ตอนนี้คนพวกนี้คงไม่มีใครยืนหน้าเขาแล้ว

ลู่ฝานยังไม่ได้ใช้วิชาชิงวิญญาณออกมาเลย!

บนร้านน้ำชา หั่วตันซูอ้าปากค้าง น้ำชาในถ้วยที่อยู่ในมือหกลงบนพื้น แต่เขากลับไม่รู้อะไรเลย

หั่วซานพั่งที่อยู่ข้างๆ ตกใจจนไขมันทั้งตัวเกร็งไปหมด

เขาเห็นอะไรกัน

นักบู๊สามารถควบคุมมังกรยักษ์ห้าธาตุห้าตัวโจมตีไปทั่ว ยังไม่ใช่แค่นั้นเขายังแยกสมาธิออกมาใช้วิชาอื่นควบคุมมุกเวิ้งว้างได้ด้วย

นี่ยังใช่คนหรือเปล่า ต้องเป็นผู้ฝึกชี่ระดับไหนถึงสามารถมีพลังควบคุมที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้!

หั่วตันซูก็ตกใจจนพูดอะไรไม่ออกเหมือนกัน เขาตกใจกับความแข็งแกร่งของลู่ฝานสุดๆ