บทที่ 1521

เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว บนเขาเทียนนู่ยังคงเต็มไปด้วยลมและเมฆเหมือนเดิม

อาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก แสงอาทิตย์ส่องสว่างทั่วท้องฟ้า

ลู่ฝานยืนอยู่บนหินก้อนหนึ่ง มองไปยังขอบฟ้าเห็นวิวทิวทัศน์งดงามเต็มตา

ลู่ฝานถือไม้กวาด ทำความสะอาดทางเดินของศูนย์กลางตระกูลหั่วต่อไป เขาไม่ได้ใช้ปราณชี่และพลังชี่ แค่ทำความสะอาดอย่างเงียบๆ เท่านั้น

มีผู้อาวุโสนั่งฝึกฝนอยู่บนหินก้อนใหญ่รอบๆ หายใจเข้า-ออก เคลื่อนไหวพลังฟ้าดินรอบๆ ทุกคนอยู่ในกิริยาที่เหมาะสม

หลิงเหยาฮัมเพลง คอยช่วยอยู่ด้านหลังลู่ฝาน

ทั้งสองคนเดินตามกันติดๆ ทำงานกันอย่างมีความสุขมาก

พวกเขาเปลี่ยนมาสวมชุดคลุมยาวของตระกูลหั่วแล้ว เมื่อมองจากไกลๆ เห็นเงาคนสวมชุดสีทองและสีเทา

ลู่ฝานกวาดช้ามากแต่กลับมีเสน่ห์มาก เหมือนเขากวาดไปตามวิถีทางพิเศษอะไรบางอย่าง

สองสามวันก่อนหน้านี้ หลังจากลู่ฝานเห็นอริยปราชญ์ไป๋หยินใช้พลังเฉียนคุน ลู่ฝานแอบศึกษามาตลอดว่าจะทำยังไงให้พลังฟ้าดินสมบูรณ์แบบ

แม้เขาดูเพียงรอบเดียว แต่พอจำวิธีการผสานของอริยปราชญ์ไป๋หยินได้

ตอนนี้ลู่ฝานกำลังทดสอบอยู่ในร่างกาย ดังนั้นระหว่างที่เขาก้าวเดินจึงเริ่มมีวิถีทางขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

“ฉันยังไม่เคยเห็นใครมีความเข้าใจยอดเยี่ยมขนาดนี้มาก่อน!”

ผู้อาวุโสสองคนยืนอยู่บนก้อนหินไกลๆ

หนึ่งในนั้นคืออริยปราชญ์ไป๋หยิน ส่วนอีกคนคือผู้อาวุโสห้าที่สวมชุดคลุมสีขาว