บทที่ 1544

ลู่ฝานกำลังมองอย่างเพลิดเพลิน มีคนสองคนเดินมาอย่างรวดเร็ว

สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาคือหั่วหลงจู้ รอยยิ้มปรากฏตรงมุมปาก คิดไม่ถึงว่าหั่วหลงจู้จะทำความเคารพเขาเล็กน้อย

ด้านหน้าหั่วหลงจู้คือผู้ชายท่าทางสง่างาม

ใบหน้าเขาคล้ายหั่วหลงจู้ พลังบนตัวหนักแน่น ไม่เหมือนพลังแสนลึกลับบนตัวลู่ฝาน พลังบนตัวเขาเหมือนกับเปลวไฟที่ลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง

ให้ความรู้สึกเหมือนภูเขาไฟที่ปะทุได้ตลอดเวลา

ลู่ฝานมั่นใจได้เลยว่านี่คือหั่วหลงชิ่ง คุณชายใหญ่ตระกูลหั่ว

ลู่ฝานลุกขึ้นทำความเคารพ “คารวะคุณชายใหญ่!”

หั่วหลงชิ่งยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้ดูแลลู่ เชิญนั่ง คนกันเองไม่ต้องเกรงใจหรอก”

ทั้งสามคนนั่งลง ลู่ฝานยิ้มบางๆ “ไม่ทราบว่าคุณชายเรียกฉันมาวันนี้ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

หั่วหลงชิ่งมองลู่ฝานด้วยรอยยิ้ม “ไม่มีเรื่องสำคัญอะไรหรอก แต่การต่อสู้ของผู้ดูแลลู่กับจินเซ่าเหยียนไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ฉันได้เห็นแล้วเหมือนกัน เห็นแล้วฉันรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว ดังนั้นวันนี้จึงอยากแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้ดูแลลู่สักหน่อย ไม่ทราบว่าผู้ดูแลลู่จะให้เกียรติหรือเปล่า”

ลู่ฝานพูดว่า “คุณชายใหญ่ แม้การต่อสู้ครั้งก่อนของฉันดูสบายๆ มาก แต่ความจริงฉันบอบช้ำภายใน อาการแบบนี้ถ้าฝืนสู้กับคนอื่น อาจทำให้คุณชายใหญ่ไม่พอใจเท่าไรนัก รอผ่านไปอีกสักระยะได้ไหม”

รอยยิ้มบนใบหน้าหั่วหลงชิ่งหุบลงเล็กน้อย หั่วหลงจู้กำลังจะอาละวาด แต่โดนหั่วหลงชิ่งกดให้นั่งลง

ลู่ฝานมองพวกเขาอย่างเฉยเมย ไม่รู้สึกว่ามีตรงไหนไม่เหมาะสม

เขาไม่ใช่คนที่ประลองกับคนอื่นไปทั่วโดยไม่มีเป้าหมายหรอกนะ ลู่ฝานคิดว่าเขาได้แสดงพละกำลังที่ควรให้ตระกูลหั่วเห็นออกมาแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องทำเรื่องโดดเด่นอะไรต่ออีก

อีกทั้งการประลองก็ต้องเลือกคน ถ้าหั่วหลงจู้ชวนเขาประลอง ลู่ฝานคงสนใจมาก จะซัดให้หัวปูดเลย

แต่ถ้าเจอหั่วหลงชิ่ง ปล่อยไปดีกว่า