บทที่ 1545

ท่าทางนิ่งของลู่ฝานทำให้หั่วหลงจู้ขมวดคิ้วเบาๆ

หั่วเทียนหรุ่ยหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “คุณชายไม่รู้จักฉันแล้วเหรอ เราอยู่ด้วยกันที่อุโมงค์ข้ามมิติตั้งนาน”

ลู่ฝานหันมามองหั่วเทียนหรุ่ย “อุโมงค์ข้ามมิติเหรอ ฉันไม่เคยไปอุโมงค์ข้ามมิติ จะอยู่กับเธอได้ยังไง เธอจำคนผิดหรือเปล่า”

หั่วเทียนหรุ่ยพูดเสียงดังว่า “ไม่มีทางจำผิดคน กลายเป็นเถ้าฉันก็จำนายได้ คุณชายใหญ่ คุณชายรอง เขาคือคนที่ฉันพามาเข้ามาจากอุโมงค์ข้ามมิติ”

แววตาของหั่วหลงชิ่งกับหั่วหลงจู้เย็นชาลงทันที

หั่วหลงจู้พูดเสียงดุว่า “ดีจริงๆ ได้ยินนานแล้วว่าก่อนหน้านี้ค่ายกลที่ประตูเขาของตระกูลโดนทำลาย มีนักบู๊สองคนเอาตัวน้องหั่วเยี่ยนไป อีกทั้งยังฆ่าคนตระกูลหั่วไม่น้อย ที่แท้คือนายนี่เอง!”

ระหว่างพูด หั่วหลงจู้ปล่อยพลังชี่ออกมาบนตัว

ปรบมือเบาๆ องครักษ์ด้านนอกกลายเป็นลำแสงเข้ามาทันที จากนั้นล้อมลู่ฝานเอาไว้

แสงค่ายกลในห้องสว่างขึ้น ม้วนภาพที่ลู่ฝานเห็นเมื่อกี้ มีปีศาจเกราะเพลิงปรากฏออกมา

เพียงพริบตาเดียว ลู่ฝานตกอยู่ในอันตรายแล้ว

ลู่ฝานกลอกตาไปมา “คุณชายรอง ถ้าคุณชายรองแค่อยากจัดการฉัน ใช้วิธีนี้ดูเลวทรามไปหน่อยไหม”

หั่วหลงจู้พูดเสียงดังว่า “จัดการนายงั้นเหรอ นายมีค่าให้ฉันทำแบบนั้นด้วยเหรอ ลู่ฝาน คิดไม่ถึงว่าใกล้ตายแล้วยังปากแข็งอีก จะบอกให้นะว่าผู้อาวุโสห้าสงสัยนายนานแล้ว ตอนนี้มีทั้งพยานและหลักฐาน นายไปตายได้แล้ว”

ระหว่างพูด หั่วหลงจู้เตรียมลงมือ

ลู่ฝานแผดเสียงเบาๆ ออกมาว่า “จุติ!”

ทันใดนั้น ผู้ฝึกชี่ที่ล้อมรอบเขาโดนสะเทือนจนกระเด็น

ม้วนภาพบนกำแพงแตกออกเป็นเสี่ยงๆ