บทที่ 1575

สุ่ยโม่หรานหรี่ตาลงทันที เมื่อสะบัดมือ ประกายน้ำปกคลุมหม้อยาจนเป็นหยดน้ำ

เอาสมุนไพรออกจากมืออย่างต่อเนื่อง โยนสมุนไพรเจ็ดต้นเข้าไปในหยดน้ำ สายตาสุ่ยโม่หรานเต็มไปด้วยความจริงจัง

“แย่แล้ว น้องโม่หรานถูกกดดันจากลู่ฝาน ฝืนยกระดับยาผนึกรุ้งไปถึงขั้นสอง!”

สุ่ยหมิงคงขมวดคิ้วแล้วพูดเบาๆ

ผู้อาวุโสสี่ของตระกูลสุ่ยที่อยู่ข้างเขา พูดด้วยเสียงเย็นชาว่า “ลู่ฝานไม่กลัวหม้อยาระเบิดจริงๆ ยาเทวดาร้อยต้น ถ้าฤทธิ์ยาแว้งกัดสามารถทำลายเขาได้เลย”

สุ่ยหมิงคงกัดฟันพูดว่า “แต่ถ้าเขากลั่นสำเร็จ เขาต้องชนะแน่นอน”

ผู้อาวุโสสี่ของตระกูลสุ่ยพูดว่า “ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก โม่หรานรู้ว่าควรทำยังไง”

อีกด้านหนึ่ง ผู้อาวุโสมู่ตบไหล่มู่จึฉีที่อยู่ข้างๆขฌฝภ แล้วพูดว่า “นายกลั่นยาเซียนร้อยเทพออกมาได้ไหม”

มู่จึฉีกัดฟันพูดว่า “ได้ แต่มากสุดก็แค่ยาเทวดาสิบต้น อีกทั้งโอกาสกลั่นสำเร็จแค่ 50:50”

ผู้อาวุโสตระกูลมู่พยักหน้าเข้าใจ ถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า “ดูเหมือนต่อไปคู่แข่งของนายคงมีลู่ฝานเพิ่มมาอีกคน จำหน้าเขาไว้ให้ดี งานเทพโอสถอีกสองสามปี เขาคือหนึ่งในคู่แข่งที่นายต้องเหนือกว่าให้ได้”

มู่จึฉีแอบกำหมัด

ผู้อาวุโสของตระกูลถู่และตระกูลจินคุยกันอย่างมีความสุข

“ลู่ฝานวัดดวงครั้งสุดท้ายหรือเขามั่นใจจริงๆ”

“ตอนนี้ยังดูไม่ออก แต่เขากดดันให้เด็กสาวตระกูลสุ่ยยกระดับยาแล้ว”

“นี่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ เด็กตระกูลสุ่ยกลั่นยาผนึกรุ้ง เอาสมุนไพรเจ็ดสีวางเป็นดาวเจ็ดดวง วางค่ายกลเป็นยา ว่ากันว่ายานี้อยู่ประมาณยาเซียนระดับสาม ถ้าสามารถกลั่นออกมาได้ญฌ คนที่เพิ่งเข้าสู่ระดับเซียนบำเพ็ญชี่ได้ไม่นานแบบลู่ฝาน ไม่มีทางต้านทานได้แน่ๆ ใครจะไปรู้ว่าเด็กลู่ฝานจะโหดกว่าเธอ คิดไม่ถึงว่าจะกลั่นยาเซียนร้อยเทพ อีกทั้งยังใช้ยาเทวดาทั้งหมด ถ้ากลั่นสำเร็จคงประมาณยาเซียนระดับห้าขึ้นไป เธอจะไม่ยกระดับยาได้ยังไงล่ะ!” ……

ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างมีความสุข แต่พวกจินอีหมิงกลับมีสีหน้ากลัดกลุ้ม