บทที่ 1670

“สุ่ยโม่หราน!”

หลิงเหยาเข้าใจทุกอย่างทันที

นี่คือป้ายที่ลู่ฝานตั้งใจหาให้เธอ ป้ายผ่านทางของตระกูลสุ่ย!

สีหน้าหลิงเหยาแปรเปลี่ยนจากตกตะลึงเป็นยินดี แม้เธอไม่รู้ว่าลู่ฝานทำได้ยังไง แต่ป้ายนี้จะเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้พวกเขาหนีออกจากประเทศตันเซิ่ง

ทันใดนั้น อักษรยันต์ลอยขึ้นจากมือหลิงเหยา เธอต้องรีบเปิดห้าธาตุสรวงสวรรค์คุยกับลู่ฝาน

แต่แสงห้าธาตุสรวงสวรรค์กะพริบอยู่ครู่หนึ่ง ตัวของลู่ฝานกลับไม่ปรากฏออกมา

นี่เป็นครั้งแรกที่ห้าธาตุสรวงสวรรค์ไม่สามารถติดต่อได้ หลิงเหยาไม่เข้าใจเล็กน้อย

พยายามลองอยู่หลายครั้ง แต่ก็ยังไม่มีการตอบรับ

หลิงเหยาพึมพำว่า “ลู่ฝาน นายอยู่ไหนเนี่ย”

หลังผ่านไปสองวัน ที่สวรรค์ชั้นแปด

ลู่ฝานนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าผู้อาวุโสหั่วยู่เฉิน จิบชาและเล่นหมากรุก

“ไม่ได้เดินแบบนี้ ไอ้หนุ่ม เล่นหมากรุกก็เหมือนทำความเข้าใจวิถี ต้องไม่รีบร้อนและไม่ช้า ต้องการความพอดิบพอดี ใจนิ่งดั่งน้ำ จิตสงบใจสว่าง!”