บทที่ 1671

มือลู่ฝานสั่นครู่หนึ่ง แววตาวูบไหว

หั่วยู่เฉินเห็นท่าทางของลู่ฝานแล้วหัวเราะออกมา “ตกตะลึงเหรอ ความลับบนโลกนี้เยอะมาก เซียนบำเพ็ญชี่ตัวเล็กๆ อย่างนายจะไปรู้อะไร ตอนนั้นประมุขประเทศตันเซิ่งใช้มือผ่าต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์ พยายามเอาน้ำยางสามหยดออกมาจากต้น แต่จะสู้เอาเป็นเอาตายกับคนคนหนึ่ง คนคนนั้นต้องเก่งกาจอย่างแท้จริง เขาฝึกวิถีลิขิตสวรรค์ เพียงฝ่ามือเดียวสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตา จะให้นายเป็นหรือตายก็ได้!”

ลู่ฝานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ผู้อาวุโสหมายถึงใคร”

ผู้อาวุโสจินอี้พูดขึ้นข้างๆ ว่า “เทพบู๊เสินเซียว คิดว่านายคงเคยได้ยินชื่อนี้ เอาละ ลู่ฝาน รีบไปฝึกฝนเถอะ หมากรุกกระดานนี้นายแพ้แล้ว ถึงฉันมาแทนแล้ว!”

พูดพลาง ผู้อาวุโสจินอี้แทบจะเบียดลู่ฝานออกไป

ลู่ฝานตกใจเป็นอย่างมาก เทพบู๊เสินเซียว เขาจะไม่เคยได้ยินชื่อนี้ได้อย่างไร

วิถีเปลี่ยนแปลงโชคชะตาเหนือธรรมชาติ แค่ได้ยินก็ทำให้เลือดร้อนพลุ่งพล่านแล้ว

ลู่ฝานเดินมาด้านข้าง มองต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์จากไกลๆ แล้วกำหมัดเบาๆ

ขณะนั้นเจดีย์เสวียนเก้ามังกรโผล่ออกมาอีกแล้ว “เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ไม่ต้องอิจฉาพวกเขาหรอก ฉันเชื่อว่าในอนาคตเมื่อเจ้านายเป็นอริยปราชญ์ ตอนรวมเขตวิถีต้องเก่งกาจกว่าพวกเขาแน่นอน แค่วิถีเท่านั้น พวกเขามีพลังแห่งโลกเหรอ? พวกเขาฝึกทั้งบู๊และชี่เหมือนเจ้านายเหรอ? ในอนาคตเจ้านายต้องฝึกวิถีได้นับไม่ถ้วน จากนั้นสร้างโลกขึ้นเอง ทำลายฟ้าดิน เหนือกว่าการเป็นนิรันดร์!”

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า “แกนี่เชื่อมั่นในตัวฉันมากเลยนะ น่าเสียดายจัง ตอนนี้ฉันมีแค่วิถีแห่งธาตุไฟเท่านั้น ยังห่างจากการรวมพลังฟ้าดินอีกมากโข”

ลู่ฝานถอนหายใจแล้วนับนิ้ว

เริ่มตั้งแต่เซียนบำเพ็ญชี่ถึงรวมพลังฟ้าดิน อย่างน้อยเขาต้องรวมพลังวิถีแห่งน้ำ ไม้ ทองและดิน จากนั้นถึงค่อยหาวิธีรวมพลังฟ้าดิน