บทที่ 1677

เขตวิถีในเมฆ

ในตำหนัก ข้าราชการของประเทศตันเซิ่งกำลังรายงานเรื่องภาษีที่นาของประเทศตันเซิ่งในช่วงนี้ ขณะนั้นประมุขประเทศตันเซิ่งตากระตุก เขารีบเงยหน้ามองไปทางน้ำตกทะเลเมฆที่อยู่ไกลๆ

“เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้นในสวรรค์ชั้นเจ็ด ทำไมฉันถึงสัมผัสได้!”

มวลแสงข้างนอกตัวหายไป

ประมุขประเทศตันเซิ่งเหาะออกจากตำหนัก เงยหน้ามองไปบนท้องฟ้า

ตอนนี้ท้องฟ้าที่แต่เดิมมีดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ ดวงดาว เริ่มหมุนวนเหมือนน้ำวน

เมื่อประมุขประเทศตันเซิ่งเห็นภาพนี้จึงพูดว่า “ใครรู้บ้างว่าไอ้ที่หมุนเหมือนน้ำวนคืออะไร”

ข้าราชการด้านหลังเดินเข้ามาดูท้องฟ้า

ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดว่า “อาจเป็นสัตว์อสูรแข็งแกร่งที่สวรรค์ชั้นเจ็ดปรากฏตัวออกมา หรือไม่ก็อาจมียาเทวดาที่ยอดเยี่ยมเพิ่มขึ้นมา มีโอกาสเป็นไปได้ทั้งหมด ฝ่าบาทไม่ต้องกังวลหรอก สัตว์อสูรในสวรรค์ชั้นเจ็ดไม่มีทางมาที่สวรรค์ชั้นหก”

จู่ๆ ประมุขประเทศตันเซิ่งหัวเราะ “สองสามวันก่อนหน้านี้ฉันพาลู่ฝานเข้าไปในสวรรค์ชั้นเจ็ด นี่เพิ่งผ่านไปกี่วันเอง เกิดปรากฏการณ์ประหลาดแบบนี้ เหมือนไม่ใช่เรื่องบังเอิญนะ!”

ผู้อาวุโสตอบว่า “ถ้าฝ่าบาทกังวล ส่งคนไปดูสถานการณ์ก่อนก็ได้”

ประมุขประเทศตันเซิ่งพยักหน้า “ต้องไปดูจริงๆ พวกนายคุยกันต่อเลย ฉันขอไปที่สวรรค์ชั้นเจ็ดก่อน”

เมื่อพูดจบ ประมุขประเทศตันเซิ่งเหาะออกไป ข้าราชการมากมายถึงกับพูดไม่ออก

ตระกูลหั่วที่สวรรค์ชั้นหนึ่ง

ผู้อาวุโสห้าที่กำลังฟังรายงานจากผู้ดูแลชุดคลุมม่วง เขาโมโหจนหน้าแดง พูดเสียงดังใส่ผู้ดูแลชุดคลุมม่วงว่า “ทำไมไม่รายงานให้เร็วกว่านี้ พวกนายโง่กันหมดหรือไง หลิงเหยาเป็นแค่สาวใช้ธรรมดาๆ แต่กลับเอาคนใช้ที่เป็นนักบู๊ของตระกูลหั่วไปเป็นพวกเหมือนของเล่น ไม่มีใครห้ามเลยสักคน ผู้ดูแลภายในแบบพวกนายคงจบลงแค่นี้!”

ผู้ดูแลชุดคลุมม่วงก้มหน้า ไม่กล้ามองตาผู้อาวุโสห้า

ขณะนั้นแหวนที่มือซ้ายผู้อาวุโสห้าสว่างขึ้น