บทที่ 1678

เทียบกับพลังฟ้าดินที่ระเบิดเมื่อกี้ สุ่ยเหมี่ยวเชื่อคำพูดของลู่ฝานทันที เพราะจะให้เซียนบำเพ็ญชี่ใช้พลังฟ้าดินเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

สุ่ยเหมี่ยวกัดฟันพูดว่า “จริงๆ เลยนะหั่วเหวินกง นายรอตายไม่มีที่ฝังได้เลย!”

เมื่อพูดเช่นนี้ เขตวิถีรอบตัวสุ่ยเหมี่ยวขยายออกเป็นวงกว้างอีกครั้ง ขวางสัตว์อสูรมากมายที่พุ่งเข้ามาเอาไว้

สัตว์อสูรพวกนี้ดูแข็งแกร่งทุกตัว สูงหลายร้อยเมตร พลังดุดัน ส่งเสียงคำรามออกมาไม่หยุด

เขตวิถีของสุ่ยเหมี่ยวไม่สามารถฆ่าพวกมันได้ทันที ตัวของสัตว์อสูรพวกนี้เหมือนเป็นอมตะ โดนสายน้ำปะทะจนเป็นแผล แต่วินาทีต่อมาบาดแผลกลับฟื้นฟูได้ ลู่ฝานรู้สึกเหมือนเห็นพวกเดียวกัน

โฮก! โฮก! โฮก!

สัตว์อสูรรวมตัวกันเยอะขึ้นเรื่อยๆ พากันพุ่งเข้ามาหาเขตวิถีของสุ่ยเหมี่ยว

ฝ่ามือของสุ่ยเหมี่ยวเริ่มสั่น เส้นเลือดปูดขึ้นมาบนหน้าผาก

“เขตลายน้ำ กลืนมังกร!”

ฝ่ามือโจมตีออกไป เขตวิถีกระจาย ฟ้าดินเหลือเพียงประกายน้ำ

คลื่นน้ำที่น่ากลัวเหมือนปากขนาดใหญ่ที่กลืนกินทุกอย่าง ซัดเข้าไปบนตัวสัตว์อสูร

ทุกที่ที่คลื่นน้ำผ่านไป เสียงสัตว์อสูรร้องโหยหวน เห็นด้วยตาเปล่าว่ามังกรบินที่รวมตัวจากแสงเก้าสีโดนคลื่นน้ำซัดใส่จนกลายเป็นชิ้นๆ ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก

แต่ก็มีสัตว์อสูรที่ไม่เป็นอะไร สิงโตเพลิงตัวหนึ่ง พุ่งไปอย่างไม่เกรงกลัว ไม่ว่าสิ่งที่ขวางอยู่ด้านหน้ามันคือคลื่นหรือสัตว์อสูร ต่างก็โดนชนจนกระเด็นทั้งหมด

พุ่งไปหาสุ่ยเหมี่ยวพร้อมเสียงเท้าดังสนั่นเลือนลั่น แสงสว่างจ้ากะพริบอยู่บนตัวมัน ถ้าแบ่งตามระดับขั้นของนักบู๊ พลังของมันทัดเทียมกับแดนปราณฟ้าชั้นสุดยอด

ระดับความแข็งแกร่งของร่างกาย ไม่ด้อยไปกว่าเซียนบู๊เลย!

ตูม! ตูม! ตูม!

เขตวิถีของสุ่ยเหมี่ยวโดนกดให้เล็กลง สุ่ยเหมี่ยวโก่งคอตะโกนว่า “ถอย รีบถอยเร็ว!”

สุ่ยเหมี่ยวพูดพลางสะบัดมือ คลื่นน้ำซัดลู่ฝานเข้าไปในประตู

ในเวลาเดียวกัน สุ่ยเหมี่ยวเหาะถอยเข้ามาในประตู

ฟ้าดินหมุนวนไปมา ลู่ฝานร่วงตุบลงมาบนพื้น