บทที่ 1683

แสงสว่างจ้าจนขาวโพลนไปหมด

พลังอันน่ากลัวทำลายพลังฟ้าดินรอบตัวลู่ฝาน โจมตีร่างกายของลู่ฝาน แต่ร่างกายของเขากลับไม่ช้าลงเลย

สิ่งที่เคลื่อนไหวตามลู่ฝานคือสัตว์อสูรสี่ตัว พวกมันคือผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานในบรรดาสัตว์อสูร เช่นเดียวกับตะขาบยักษ์หมื่นขาตัวนั้น

เต๋าอันยิ่งใหญ่ระเบิดออกเป็นช่องเล็กๆ ช่องเล็กจนลู่ฝานไม่แน่ใจว่าตัวเองจะยื่นนิ้วเข้าไปได้ไหม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงร่างมังกรบินของเขาในตอนนี้เลย

วินาทีคับขัน ตัวลู่ฝานหดเล็กลง ร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

ประสิทธิภาพของยาสวรรค์บันดาลในบัดดล ทำให้คนสามารถกลายร่างเป็นสิ่งต่างๆ ได้ในพริบตา

ในเมื่อลู่ฝานกลายเป็นมังกรบินได้ เขาก็กลายเป็นฝุ่นได้เหมือนกัน

ตอนนี้ลู่ฝานหดร่างกายตัวเองให้เล็กลงๆ พยายามให้เล็กที่สุด

ฤทธิ์ยามีขีดจำกัด แต่เจตนารมณ์ของคนไม่มีที่สิ้นสุด

ลู่ฝานไม่รู้ว่าฤทธิ์ยาสวรรค์บันดาลในบัดดลจะหมดลงเมื่อไร แต่ทำได้แค่สู้จนตัวตายแล้วล่ะ

เพียงพริบตาเดียว ลู่ฝานกลายเป็นจุดแสงพุ่งเข้าไปในช่องว่าง

สิ่งที่ทำเหมือนเขาคือสัตว์อสูรสี่ตัวนั้น

คิดไม่ถึงว่าพวกมันรู้วิชาหดตัวด้วย!

ตะขาบยักษ์หมื่นขากลายเป็นแมลงที่เล็กกว่าเส้นผม มังกรทะเลปีกฟ้ากลายเป็นประกายน้ำ

สัตว์อสูรทั้งสี่ตัวพุ่งตามลู่ฝานเข้าไปในช่องว่าง

ใกล้ของศักดิ์สิทธิ์สามอย่างตรงหน้ามาก!

จุดแสงของลู่ฝานชนลงบนต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์

ส่วนสัตว์อสูรตัวอื่นพุ่งเข้าไปข้างผลวิถียาอายุวัฒนะ

ตัวของลู่ฝานขยายใหญ่ขึ้น กลับสู่ร่างคนยืนอยู่หน้าต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์

ฝ่ามือของลู่ฝานกลายเป็นกระบี่ เหวี่ยงลงบนต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์อย่างแรง

พลังแห่งโลกใส่ลงไปตามนิ้ว!

ตึง!