บทที่ 1693

“ถึงกินน้ำยาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องตัวระเบิดตาย ถึงเลือดนายไหลนองเต็มพื้น ถึงนายตายจากไป ก็ไม่มีใครช่วยนาย นายเข้าใจหรือยัง”

เลือดสดสาดกระจาย สาดลงในอากาศเวิ้งว้าง

ระหว่างที่มึนงง ในหัวลู่ฝานนึกถึงคำพูดที่ผู้อาวุโสชุดดำเคยพูดกับเขา

น้ำยาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ว่าหมายถึงน้ำยางของต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์

ตัวระเบิดตายที่ว่าหมายถึงผนึกที่ประมุขประเทศตันเซิ่งวางใส่เขา

เลือดไหลนองเต็มพื้นและตายจากไปหมายถึงวินาทีนี้แหละ

ก้าวออกจากประตูประเทศตันเซิ่ง จากนั้นตัวระเบิดตาย

และไม่มีใครมาช่วยเขาจริงๆ อากาศเวิ้งว้างด้านหน้าอันกว้างใหญ่ มีเพียงลู่ฝานกับเสือขาวข้างๆ แต่เสือขาวไม่สนใจความเป็นตายของเขาเลย

แต่เขาสามารถช่วยตัวเองได้!

ไม่มีใครมาช่วยเขา นั่นคือการเตือนเขาว่าต้องช่วยตัวเอง

น้ำยางของต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์มีประสิทธิภาพอะไร ก่อนที่ยังไม่เข้าไปในสวรรค์ชั้นแปดลู่ฝานก็พอเดาได้ ต้องเกี่ยวข้องกับการความเป็นความตายของคนแน่ๆ แม้ไม่ได้เก่งกาจถึงขั้นเปลี่ยนแปลงความเป็นตาย แต่ก็ต้องเป็นยาศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถช่วยชีวิตได้ ไม่งั้นทำไมอาจารย์หวูเฉินถึงต้องการน้ำยางของต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์มาช่วยชีวิตล่ะ ไม่งั้นทำไมผู้อาวุโสชุดดำถึงพูดแบบนี้ล่ะ

เมื่อเดาความหมายแท้จริงของคำพูดผู้อาวุโสชุดดำได้ ก็เข้าใจมากแล้ว

อันที่จริงสิ่งที่ผู้อาวุโสชุดดำต้องการบอกเขาคือ “ลู่ฝาน จากสถานการณ์ของนายในตอนนี้ นายต้องหาน้ำยางของต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์ให้เจอและกินเข้าไป ถึงสามารถช่วยตัวเองได้ตอนออกจากประเทศตันเซิ่ง”

ดังนั้นผู้อาวุโสชุดดำจึงถามลู่ฝานในตอนสุดท้ายว่าเข้าใจไหม

ตอนนั้นลู่ฝานตอบว่าเข้าใจแล้ว

เขาเข้าใจแล้วจริงๆ!

แสงสีขาวส่องสว่าง วิถีแห่งชีวิตอันแข็งแกร่งรักษาชีวิตลู่ฝานเอาไว้ จากนั้นดูดพลังทั้งหมดออกจากตัวลู่ฝาน แปรเปลี่ยนเป็นพลังแห่งชีวิตอย่างรวดเร็ว หล่อเลี้ยงร่างกายลู่ฝานเอาไว้