บทที่ 1697

อากาศเวิ้งว้างกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด

เรือลำหนึ่งกะพริบไม่หยุดอยู่ในอากาศเวิ้งว้างเหมือนกำลังบ้าคลั่ง

เพราะเรือกะพริบถี่เกินไป ทำให้ตัวเรือเริ่มสั่นเหมือนจะพังอย่างไรอย่างนั้น

แต่หลิงเหยากับลู่ฝานที่อยู่บนเรือไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลงเลย ยังคงหนีเอาชีวิตรอดต่อไป

“ไม่ต้องสนใจว่าเรือจะพังหรือไม่ ถ้าไม่ได้ก็เปลี่ยนลำใหม่”

ลู่ฝานพูดเสียงดัง

หลิงเหยาขมวดคิ้วแล้วถามว่า “ลู่ฝาน คนด้านหลังตามมาหรือยัง”

ลู่ฝานพูดว่า “น่าจะยัง แต่เราหยุดไม่ได้เด็ดขาด ให้ตายเถอะ พวกเขาเจอเราได้ยังไง คิดไม่ถึงว่าจะไล่ฆ่ามาถึงนอกอากาศเวิ้งว้าง”

หลิงเหยาพูดว่า “เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว คิดมากไปก็ไร้ประโยชน์ ลู่ฝาน หนีไปทางไหนดี”

ลู่ฝานพูดว่า “ตรงไป ห้ามเลี้ยวหัวกลับเด็ดขาด ถึงประมุขประเทศตันเซิ่งแข็งแกร่งขนาดไหน ก็ไม่สามารถตรวจสอบได้ทั้งอากาศเวิ้งว้างหรอก แค่เราหนีไปได้ไกล พวกเขาหาตัวเราเจอยากแน่นอน”

ลู่ฝานพูดพลางยื่นขวดกับกำไลหยกให้หลิงเหยา “หลิงเหยา เธอเก็บของพวกนี้ไว้ก่อน ถ้าคนด้านหลังตามมา เธอเอาของหนีไปก่อนเลย หลังกลับไปเอาขวดให้อาจารย์ฉัน ด้านในคือเลือดฉัน บอกเขาว่านี่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บของเขาได้ ส่วนของในกำไลหยก เอากลับไปให้ตระกูลฉัน เป็นอาวุธที่ฉันได้จากสวรรค์ชั้นเจ็ด สามารถช่วยให้พวกเขายกระดับพลังได้เร็วขึ้น จำไว้ว่าห้ามหันหลังกลับมาเด็ดขาด เราสองคนอย่างน้อยต้องมีคนรอดไปหนึ่งคน!”

หลิงเหยารับของมา เธอขบริมฝีปากแล้วพูดว่า “ลู่ฝาน นายแข็งแกร่งกว่าฉัน นายมีโอกาสรอดมากกว่า ฉันว่านาย......”

จู่ๆ ลู่ฝานกอดหลิงเหยาไว้ จากนั้นจูบด้วยความรู้สึกลึกซึ้งทันที

ผละริมฝีปากออกจากกัน ลู่ฝานพูดอย่างจริงจังว่า “เป้าหมายของพวกเขาคือฉันแน่นอน ถ้าโดนไล่ตามทัน สมาธิของพวกเขาอยู่ที่ฉันแน่ๆ เธอมีโอกาสรอดมากกว่าฉัน หลิงเหยา เธอต้องเชื่อฉัน ฉันไม่มีทางตาย แต่ประมุขประเทศตันเซิ่งวางผนึกใส่ฉัน ต้องการให้ฉันอยู่ในประเทศตันเซิ่งตลอดไป เขายังทำไม่สำเร็จเลย แค่พวกผู้ฝึกชี่ธรรมดาๆ ไม่มีทางฆ่าฉันได้หรอก”

นัยน์ตาหลิงเหยาเป็นประกาย จ้องตาลู่ฝานอยู่อย่างนั้น ขบริมฝีปากไม่พูดอะไร

ลู่ฝานพูดว่า “หลิงเหยา รับปากฉันสิ!”

หลิงเหยาพยักหน้าช้าๆ แล้วพูดว่า “ได้ ฉันรับปากนาย”

ลู่ฝานยิ้มบางๆ ใช้มือสัมผัสใบหน้าหลิงเหยาเบาๆ

ในประเทศตันเซิ่ง ทุกคนดูสองคนพลอดรักกันอย่างเคลิบเคลิ้ม ผู้หญิงจำนวนไม่น้อยน้ำตาเอ่อล้นที่ดวงตา

“ซาบซึ้งใจมาก! พระเจ้า ถ้ามีผู้ชายทำแบบนี้กับฉัน ถึงตายก็คุ้มค่าแล้ว!”

“ทำไมผู้ชายดีขนาดนี้ถึงเป็นจอมโจรได้ล่ะ”

“ฉันหวังว่าลู่ฝานจะไม่ตาย!”

ผู้ฝึกชี่ผู้หญิงกรีดร้องออกมาเบาๆ ผู้ชายข้างๆ พวกเธอ ไม่รู้จะพูดอะไรดี