บทที่ 1734

แต่วันนี้งูยักษ์แปดหัวทำให้เขาได้เปิดหูเปิดตา ที่แท้การโจมตีมีหลากหลายรูปแบบขนาดนี้

ที่แท้หลังจากโจมตียังวนเวียนยั่วยุ พ่นการโจมตีออกมาได้

นี่คือสิ่งที่สัตว์อสูรไม่มีทางฝึกฝนได้ ดูเหมือนหลังจากสิงร่าง เงามืดก็ยังควบคุมทุกอย่างเหมือนเดิม

ลู่ฝานยกกระบี่หนักไร้คมขึ้นสูง วิถีแห่งเพลิงรวมตัวบนกระบี่อย่างบ้าคลั่ง มังกรเพลิงขนาดใหญ่กลายเป็นสีขาว คำรามขึ้นฟ้า

งูยักษ์แปดหัวเห็นช่องโหว่ตรงหน้าอกลู่ฝาน ทั้งแปดหัวโจมตีออกไปพร้อมกัน เหมือนกระบี่ยาวพุ่งออกไปพร้อมกัน โจมตีโดนอกลู่ฝานทันที

สะบัดหางพันตัวลู่ฝานไว้!

“ตายซะเถอะ! ไอ้เด็กโง่เขลา!”

จู่ๆ งูยักษ์แปดหัวพูดภาษาคน หัวงูทั้งแปดหัวกลายเป็นหน้าคน

หางงูรัดลู่ฝานเอาไว้แน่น ในเวลาเดียวกันแสงสีดำพุ่งออกมาจากหางงู โจมตีลงบนมังกรเพลิงสีขาวที่ลู่ฝานยังไม่ได้ปล่อยออกมา

พลังดำ-ขาวปะทะกัน เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง

เหมือนท้องฟ้าระเบิดออก เกิดรอยร้าวนับไม่ถ้วน

งูยักษ์แปดหัวรัดลู่ฝานแน่นขึ้นเรื่อยๆ ออร่าปีศาจมากมายเข้าไปในตัวลู่ฝานไม่หยุด

“ดูสิว่าตอนนี้นายจะสู้กับฉันยังไงอีก!”

งูยักษ์แปดหัวหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เหมือนเขาต้องการกรอกออร่าปีศาจใส่ลู่ฝานจนกลายเป็นหุ่นเชิดของเขา

ได้ยินมานานแล้วว่าเมื่อผู้ฝึกชั่วร้ายจับนักบู๊เก่งๆ ได้ จะเอามาหลอมเป็นหุ่นเชิด วันนี้ได้เห็นเอง เป็นอย่างที่ได้ยินจริงๆ

ทว่าจู่ๆ ลู่ฝานหัวเราะออกมา

รอยยิ้มบนใบหน้ามีความเยาะเย้ยและประชดประชัน เขาพูดเสียงเบาว่า “คนที่ตายคือนายต่างหาก ไอ้โง่!”

เพิ่งพูดจบ งูยักษ์แปดหัวเห็นแสงหนึ่งพุ่งเข้าไปในตัวเขา

เขายังไม่ทันตั้งตัว งูยักษ์แปดหัวระเบิดออกทันที

“วิชาสัตว์เทพปราบมาร! เสือขาวจุติ!”

โฮก!

เสือขาวตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากตัวงูยักษ์แปดหัว ทำลายตัวงูและออร่าปีศาจทั้งหมด

เมื่อกี้ที่ลู่ฝานทำท่ายกกระบี่หนักไร้คม อันที่จริงเป็นแค่การตบตา

ท่าไม้ตายที่แท้จริงของเขา คือวิชาที่มือซ้าย สิ่งที่น่าขำคือ เงามืดดูไม่ออกว่าความตายคืบคลานเข้ามาใกล้แล้ว ยังรัดลู่ฝานเอาไว้เหมือนคนโง่อีก

การทำแบบนี้ ทำให้ลู่ฝานเอาวิชาใส่ตัวเขาง่ายขึ้นอีก

เสือขาวตัวใหญ่คำรามแล้วพุ่งออกมา จากนั้นหมุนตัวพุ่งเข้าไปหางูยักษ์แปดหัวที่แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ อีกครั้ง

ทำลาย!

เสียงระเบิดดังขึ้น ลู่ฝานโดนพลังแข็งแกร่งดันออกไปเป็นร้อยก้าว เอากระบี่เปลวเพลิงกันไว้ด้านหน้า ทำให้ไม่โดนลูกหลงซัดเข้าหน้า

งูยักษ์แปดหัวที่อยู่ด้านหน้าโดนเสือขาวกระแทกจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ลู่ฝานเพิ่งรู้สึกว่าวิชาสัตว์เทพปราบมาร มีผลยับยั้งออร่าปีศาจได้เป็นพิเศษ

มิน่าล่ะตอนนั้นอริยปราชญ์สัตว์เทพ ถึงเข่นฆ่าในกลุ่มผู้ฝึกชั่วร้ายด้วยตัวคนเดียวได้