บทที่ 1753

หลังผ่านไปสองเดือน

ในอากาศเวิ้งว้างที่เป่ยเจียง

เรือลำหนึ่งกะพริบอยู่ในอากาศเวิ้งว้างอย่างต่อเนื่อง บนเรือลู่ฝานป้อนอาหารเจ้าดำพลางพูดว่า “สหายหนานกง นายคิดว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะถึงประเทศฉิงเทียน”

โครงกระดูกมองรอบๆ อยู่นานแล้วพูดว่า “อย่างมากก็อีกสักสองสามวัน”

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า “นายดูออกด้วยเหรอ”

โครงกระดูกหันมาหัวเราะคิกคักใส่ลู่ฝานแล้วพูดว่า “ดูไม่ออกหรอก ฉันแค่พูดไปเท่านั้นแหละ”

ลู่ฝานกลอกตามองบน เอาหินศักดิ์สิทธิ์ออกมาดูอย่างละเอียดอยู่นาน

พูดตามตรง ในบางด้านผู้ฝึกชั่วร้ายทำได้ดีจริงๆ

อย่างเช่นหินศักดิ์สิทธิ์ก้อนนี้ เป็นของดีที่รวมแผนที่อากาศเวิ้งว้างและเครื่องหมายระบุตัวตนไว้ด้วยกัน

แค่ใส่พลังเข้าไป แผนที่ 52 ประเทศรอบๆ จะปรากฏบนหินศักดิ์สิทธิ์ อีกทั้งยังแสดงวิธีเข้าไปในประเทศฉิงเทียนไว้ให้โดยเฉพาะ

โดยทั่วไปนอกประเทศ จะเต็มไปด้วยพลังชี่ฟ้าดินเป็นม่านคอยปกป้อง นอกจากผู้แข็งแกร่งของประเทศนั้น คนอื่นจะหาวิธีเข้าไปอย่างปลอดภัย เป็นเรื่องที่เสียเวลาและอันตรายมาก

แต่หินศักดิ์สิทธิ์ก้อนนี้มีวิธีระบุไว้อย่างชัดเจนว่าจะผ่านพลังชี่ฟ้าดินเข้าไปได้ยังไง เหมือนเป็นเส้นทางที่ผู้ฝึกชั่วร้ายทำออกมาโดยเฉพาะ

อีกทั้งวิธีเข้าเส้นทางนี้ยังเหมือนสูตรยาพิเศษ หลังจากลู่ฝานดูเสร็จ วิธีในหินศักดิ์สิทธิ์หายไปอย่างไร้ร่องรอย

นั่นหมายความว่าหินศักดิ์สิทธิ์นี้ ผู้ฝึกชั่วร้ายที่ถือมันดูได้เพียงครั้งเดียว ถึงคนอื่นแย่งไปก็ได้แค่แผนที่อากาศเวิ้งว้างเท่านั้น

การกระทำละเอียดรอบคอบแบบนี้ ทำให้ลู่ฝานอดชื่นชมไม่ได้ มิน่าล่ะฆ่าผู้ฝึกชั่วร้ายยังไงก็ไม่ตายสักที

แค่วิธีเข้าไปในประเทศอื่นก็ทำให้พวกเขาไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระแล้ว ยากที่จะกวาดล้างให้เกลี้ยง