บทที่ 1752

คนชุดดำทั้งหมดพูดพร้อมกันว่า “ทุกอย่างอยู่ในกำมือของเทพปีศาจ!”

เมื่อสิ้นเสียง ออร่าปีศาจพุ่งขึ้นจากด้านล่างเท้าของพวกเขา จากนั้นเข้าไปในตัวพวกเขา

ผู้อาวุโสพยักหน้า นี่คือก้าวสำคัญของการเข้าสู่พื้นฐานของผู้ฝึกชั่วร้าย ทิ้งรากฐานเดิม เข้าสู่วิถีมาร ออร่าปีศาจแปดเปื้อนร่างกาย ตั้งแต่นี้ไปคือเผ่าแห่งความมืดมิด

ไม่มีใครกล้าต่อต้านออร่าปีศาจพวกนี้ อดทนปล่อยให้ออร่าปีศาจทำการเปลี่ยนแปลง

ผู้อาวุโสกวาดตามองในกลุ่มคน จู่ๆ เขาเห็นคนสองคนคุกเข่าอยู่ตรงนั้น นิ่งเป็นอย่างมาก ออร่าปีศาจรายล้อม ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

“พวกนายมาข้างหน้า!”

คนชุดดำสองคนที่โดนชี้รีบเดินมาข้างหน้าแล้วคุกเข่าอีกครั้ง

ผู้อาวุโสมองออร่าปีศาจบนตัวพวกเขา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เพิ่งเข้าสู่พื้นฐาน หัวใจปีศาจก็มั่นคงขนาดนี้แล้ว ไม่เลวๆ”

เห็นว่าคนชุดดำทุกคนโดนออร่าปีศาจแปดเปื้อนพอประมาณแล้ว จู่ๆ ผู้อาวุโสหันหลังแล้วพูดเสียงดังว่า “เชิญผู้อาวุโสอู่ปรากฏตัว!”

พูดจบ ผู้อาวุโสหมอบลงบนพื้นทันที

ผู้ฝึกชั่วร้ายทั้งเมืองคุกเข่าลงบนพื้น

จู่ๆ แสงหนึ่งร่วงลงจากฟ้า ส่องลงบนเก้าอี้กระดูกทันที

วินาทีต่อมาเงาคนงดงามปรากฏท่ามกลางแสง

ผ้าบางปิดบังใบหน้า ท่าทางสง่างาม ชุดคลุมดำยาวไม่สามารถบดบังความงามของเธอได้ ดวงตามีรอยยิ้ม เธอคืออู่คงหลิงที่ไม่ได้เจอกันนานมาก!

“คารวะผู้อาวุโสอู่!”

ผู้ฝึกชั่วร้ายทุกคนคุกเข่าลงพื้นแล้วพูดเสียงดัง

อู่คงหลิงกวาดตามองทุกคน หัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ดีมาก ดูเหมือนวันนี้มีสายเลือดใหม่เข้ามาในสำนักวิญญาณม่วงไม่น้อยเลย พวกนายทำได้ดีมาก แค่พวกนายพยายามต่อไป ไม่แน่ผ่านไปสักระยะหนึ่ง อาจไปที่พักของท่านเทพปีศาจกับสำนักได้ก็ได้ มองดูใบหน้าท่านเทพด้วยความเคารพ”

ผู้อาวุโสตื่นเต้นจนตัวสั่นแล้วพูดว่า “ขอบคุณผู้อาวุโสอู่ที่เมตตา!”

อู่คงหลิงยกมือขึ้นแล้วพูดว่า “ต้องทำเช่นนี้อยู่แล้ว คนที่มาครั้งนี้เป็นคนเก่งที่เลือกมาจากที่ต่างๆ ใช่ไหม”

ผู้อาวุโสคุกเข่าลงพื้นแล้วพูดว่า “ใช่ พวกเขาเป็นคนที่ตั้งใจเป็นปีศาจ ตอนนี้แปดเปื้อนออร่าปีศาจแล้ว เข้าสู่สำนักวิญญาณม่วงของเราแล้ว”

อู่คงหลิงเดินช้าๆ ลงมาจากแท่นบูชา คนชุดดำสองสามคนแอบเงยหน้ามองอู่คงหลิง

โดนท่าทางแสนสง่างามของอู่คงหลิงสะกดใจทันที ไม่สามารถละสายตาออกมาได้

อู่คงหลิงมาถึงหน้าผู้อาวุโส โบกมือเบาๆ แล้วพูดว่า “ลุกขึ้นเถอะ!”

ผู้อาวุโสลุกขึ้นทันที ยืนด้านหลังอู่คงหลิงอย่างนอบน้อม

อู่คงหลิงมองคนชุดดำสองคนที่คุกเข่าอยู่ข้างหน้าแล้วพูดว่า “พวกนายสองคนดูพละกำลังไม่เลว หัวใจปีศาจแน่วแน่ ถอดหน้ากากปิดบังใบหน้าออก ให้ฉันเห็นใบหน้าที่แท้จริงหน่อย!”

คนชุดดำสองคนเงยหน้าขึ้น ค่อยๆ ถอดหน้ากากบนหน้าออก เป็นผู้ชายกับผู้หญิง

ผู้ชายใบหน้าซูบเล็กน้อย แววตาว่างเปล่า ดูแล้วเหมือนหุ่นเชิด

ผู้หญิงใบหน้าสะสวย แต่นัยน์ตาพราวไปด้วยเสน่ห์ อีกทั้งยังมีกลิ่นอายความตายรุนแรงทั้งตัว

อู่คงหลิงมองสองคนนี้แล้วพูดว่า “บอกชื่อมา”

“จางเยว่หาน จากเมืองลู่ของเขตตงหวา คารวะผู้อาวุโสอู่ นี่คือสามีฉัน ลู่หมิง ผู้เฝ้าเมืองลู่!”