บทที่ 1779

“ไอ้เลวที่ไหนเนี่ย จับตามองเด็กคนนั้นไว้ รอเขาออกมา ฉันจะฆ่าเขาด้วยมือตัวเอง!”

“องค์ชายใหญ่” เดินออกจากงานประมูลอย่างโมโห

ขึ้นมานั่งบนรถม้าของตัวเอง เขาพูดกับคนข้างๆ ว่า

ชายวัยกลางคนพูดเสียงเบาว่า “เตี้ยนเซี่ย เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ให้เป็นหน้าที่เราเอง คุณลงมือเองไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร อย่าลืมฐานะของคุณสิ!”

เมื่อพูดประโยคที่สื่อความหมายได้สองความหมายออกมา “องค์ชายใหญ่” ใจเย็นลงเล็กน้อย

แต่ครุ่นคิดครู่หนึ่งเขาก็ยังโมโหสุดขีด กัดฟันพูดว่า “ฉันอยากเห็นไอ้เด็กนั่นตายด้วยตาตัวเอง ฉันจะให้พวกนายทรมานเขา ให้เขาอ้อนวอน ให้เขาสติแตก สุดท้ายตายอย่างสิ้นหวังต่อหน้าฉัน”

ชายวัยกลางคนพยักหน้าพูดว่า “ทุกอย่างเป็นไปตามที่เตี้ยนเซี่ย ต้องการ!”

ภายในงานประมูล ลู่ฝานได้ของที่ตัวเองต้องการมาอย่างราบรื่น

ผลแห่งวิถีสามผลอยู่ในมือ ลู่ฝานมั่นใจขึ้นเยอะ

สิ่งนี้ยังมีชื่อว่าผลเต๋างอกงาม เป็นยาเทวดาสำหรับเนื้อและกระดูกที่แท้จริง แค่ลู่ฝานถือไว้ในมือยังสัมผัสถึงวิถีแห่งชีวิตด้านในได้อย่างชัดเจน

สิ่งนี้มีประโยชน์กับเขามาก

มีสิ่งนี้อยู่ แม้สิงร่างไม่สำเร็จ ก็สามารถทำให้ร่างกายของหนานกงสิงกลับมาเป็นเหมือนเดิม

หนานกงสิงพูดอย่างตื่นเต้นว่า “สหายลู่ฝาน ผลไม้หนึ่งผลทำให้ฉันฟื้นฟูร่างกายได้เกือบครึ่ง ฉันขอแค่ผลเดียวก็พอแล้ว”

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า “วางใจเถอะ ถ้าสิงร่างไม่สำเร็จ ฉันจะให้นายสองผล รับรองว่านายจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม ใบหน้าสดใส เต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา”

เมื่อพูดเช่นนี้ ลู่ฝานก้าวออกจากงานประมูล

คนมากมายมองด้านหลังลู่ฝานแล้วแอบส่ายหน้า

ในความคิดพวกเขา ลู่ฝานต้องตายแน่นอน

เดินออกจากประตูงานประมูล ลู่ฝานสัมผัสถึงสายตาน่ากลัวกำลังจ้องเขาจากมุมมืด

ลู่ฝานยิ้มบางๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคนพวกนี้เป็นลูกน้องของใคร