บทที่ 1794

ทุกคนเงียบสนิท ผู้อาวุโสซู่มั่นถามต่อไปเรื่อยๆ

คราวนี้จัดการได้อย่างราบรื่นจนผิดปกติ เดิมพวกที่เคยบ่นและไม่ยอมให้คน ก็ตอบตกลงทันที

คนที่บอกว่าในหน่วยตัวเองไม่มีคนแล้วก็กัดฟันพูดว่ามี

หลังผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ทุกอย่างจัดเตรียมได้อย่างเหมาะสม ผู้อาวุโสซู่มั่นพยักหน้าพูดว่า “เรียบร้อย ทำตามที่คุยกันเมื่อกี้ ถ้าใครล่าช้าหรือเปลี่ยนใจกะทันหันก็รับผลที่ตามมาเอาเอง”

ถ้าพูดประโยคนี้ตอนพวกธิดาเทพแห่งความมืดยังไม่ออกมา คนอื่นคงไม่สนใจแน่ๆ

แต่ตอนนี้ประโยคนี้เท่ากับคำสั่งตายของราชาปีศาจ ให้ตายยังไงก็ต้องอดทนทำให้สำเร็จ

พวกผู้ฝึกชั่วร้ายกำลังจะลุกออกไป ขณะนั้นผู้อาวุโสซู่มั่นชี้มาที่หนานกงสิงกับลู่ฝาน “คนที่แต่งตัวเป็นองค์ชายอยู่ที่นี่ต่อ เด็กหน่วยที่ 33 ก็อยู่ต่อด้วย!”

ลู่ฝานอึ้งไป ชะงักฝีเท้าลงทันที

เขาโดนเรียกแล้ว ลู่ฝานไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงโดนเรียก

คนอื่นมองมาทางลู่ฝานด้วยสายตาสงสัย หนานกงสิงส่งกระแสจิตพูดว่า “สหายลู่ฝาน เราโดนจับได้แล้วเหรอ”

ลู่ฝานไม่พูดอะไร เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนนี้อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามดีกว่า

ผู้ฝึกชั่วร้ายคนอื่นกลับไปหมดแล้ว หน้าโต๊ะหินลาวาเหลือแค่ไม่กี่คนเท่านั้น

แต่งตัวหรูหรา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม หน้าตาไม่ต่างกันเท่าไร ล้วนเป็นองค์ชายตัวปลอมของประเทศฉิงเทียน

ผู้อาวุโสซู่มั่นเคาะโต๊ะแล้วพูดว่า “พวกนายตามฉันมา ตอนนี้มีภารกิจสำคัญให้พวกนายทำ”

ระหว่างพูด ผู้อาวุโสซู่มั่นลุกขึ้น เดินไปทางประตูหิน สะบัดมือเบาๆ ประตูเปิดกว้างเป็นช่องให้สามคนเดินเข้าไปพร้อมกันได้

ลู่ฝานกับหนานกงสิงมองหน้ากัน ค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วเดินตามคนอื่นไปทางประตูหิน

เมื่อเข้ามาในประตูหิน สิ่งที่ปรากฏในสายตาคือภาพของนรก

เหวปรากฏอยู่ด้านหน้า หลุมลาวานับไม่ถ้วนอยู่ด้านล่าง มีแมกม่าพุ่งออกมาตลอดเวลา