บทที่ 180

หยู่ซินเอามือกุมช่วงล่างเอาไว้ เขาเห็นฮ่วนเย่ว์จะเตะช่วงล่างของเขาอีกครั้ง จึงรีบตะโกนว่า "ยอมแล้วๆ!"

ฮ่วนเย่ว์หัวเราะเบาๆ และดึงเท้ากลับมา สะบัดมือแล้วพูดว่า "นี่สิถึงจะถูก เอาของมาให้ฉันเร็วๆ"

หยู่ซินเอาถุงออกมาจากแขนเสื้อ ถุงใบเล็กๆ มีลายเส้นค่ายกลพลังปราณกะพริบอยู่

ฮ่วนเย่ว์ยิ้ม แล้วพูดว่า "นายรวยมากเลยนะ คิดไม่ถึงว่าจะมีถุงอากาศธาตุ ให้ฉันดูหน่อยสิ ในนี้มีอะไรบ้าง"

ฮ่วนเย่ว์ยื่นมือไปคลำ เอาของข้างในออกมา

เคล็ดวิชาบู๊ สมุนไพร เงิน จำนวนไม่น้อย ดูหยู่ซินแต่งกายธรรมดา คิดไม่ถึงว่าจะรวยมาก

ฮ่วนเย่ว์หัวเราะ แล้วเอาของที่ดีที่สุดในนั้นออกมาสองสามอย่าง ใส่เข้าไปในด้ายแดงตรงข้อมือตัวเอง จากนั้นเอาถุงอากาศธาตุโยนให้ลู่ฝาน

"พวกนี้เป็นของนาย ฮ่าๆ ได้มาไม่เลวเลย ถ้ามีพวกปัญญาอ่อนแบบนี้ มาอีกสองสามคน ฉันจะได้ก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น เดี๋ยวนะ เหลิ่งหานน่าจะมีไม่น้อยเหมือนกัน พวกนายลองไปแย่งมาดูสิ"

หานเฟิงหัวเราะเสียงดัง แล้วเดินไปอย่างไม่สามารถปฏิเสธได้

เหลิ่งหานที่นอนอยู่บนพื้น ได้ยินเสียงของฮ่วนเย่ว์ ตัวสั่นไปทั้งตัว

หานเฟิงเดินมาข้างเหลิ่งหาน "ไม่ต้องพูดไร้สาระ บอกมาว่าของนายอยู่ไหน ถ้านายไม่อยากโดนฉันกระทืบตาย"

เหลิ่งหานโมโหจนกระอักเลือดออกมาอีก สายตาของหานเฟิงจ้องไปที่ช่วงล่างของเหลิ่งหาน หัวเราะแล้วพูดว่า "ฆ่านายตายคงไม่ได้ แต่กระทืบนายจนพิการ น่าจะไม่เป็นไร ใครให้นายเลือกสถานที่ไร้ผู้คนอย่างนี้ล่ะ เหลิ่งหาน นายยังไม่มีผู้สืบทอดใช่ไหม น่าสงสารจัง นายจะไร้ผู้สืบทอดแล้ว"

เหลิ่งหานได้ยินหานเฟิงพูดร้ายกาจขนาดนี้ แววตาของเขาเปลี่ยนไป ตะโกนออกมาว่า "ฉันให้แล้วๆ"

เหลิ่งหานตะเกียกตะกาย ถอดแหวนออกจากนิ้วตัวเอง

หานเฟิงแย่งมาทันที หัวเราะแล้วพูดว่า "สิ่งอากาศธาตุอีกแล้ว รวยจริงๆ ขอบใจนายมาก"

เหลิ่งหานไม่พูดอะไร โกรธจนสั่นไปทั้งตัว แต่ขณะนั้น หานเฟิงคลำไปบนตัวเหลิ่งหานอีก

"นายทำอะไร"

เหลิ่งหานร้องอย่างตกใจ

หานเฟิงไม่ได้สนใจอะไรมาก เกี่ยวเอาหยกแขวนอันเล็กๆ จากตรงตำแหน่งหัวใจของเหลิ่งหาน

"นี่อะไร"