ตอนที่ 1831
บทที่ 1831 วีรบุรุษของโลก
October 21, 2026
แดนตะวันออก
ในอากาศเวิ้งว้าง กระแสน้ำวนครั้งแล้วครั้งเล่า ก็เริ่มปรากฏขึ้นในทุกทิศทาง
กระแสน้ำวนที่ใหญ่ที่สุดในนั้น อยู่ห่างจากนอกเมืองในอากาศเวิ้งว้างประเทศตันเซิ่งออกไปหลายพันไมล์
ประมุขประเทศตันเซิ่งกำลังนั่งอยู่ในห้องโถง มองม่านแสงตรงหน้าอย่างไม่แยแส
เมื่อมองไปที่กระแสน้ำวนในม่านแสงอย่างระมัดระวัง ประมุขประเทศตันเซิ่งค่อยๆลุกขึ้นมา และพูดว่า: “ถึงเวลาแล้ว พวกนายพร้อมหรือยัง?”
ด้านล่าง ลูกหลานของตระกูลใหญ่ทั้งห้ายืนอยู่ตามลำดับ และมีหน้าใหม่อยู่บ้าง
ในขณะนี้ คนที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดของห้าตระกูลใหญ่ ก็คือพวกผู้อาวุโสไม่ใช่เหรอ ตัวอย่างเช่นผู้อาวุโสห้าของตระกูลหั่ว หั่วหลงชิ่งและคนอื่นๆ ก็ทำได้แค่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนเท่านั้น
คนที่อยู่หน้าสุด ก็คือผู้นำของห้าตระกูลใหญ่อยู่แล้ว พวกเขาพูดอย่างพร้อมเพรียงกันว่า: “พร้อมตั้งนานแล้ว ฝ่าบาท”
ประมุขประเทศตันเซิ่งโบกมือพูดว่า: “งั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ ครั้งนี้ ต้องให้โลกเห็นความแข็งแกร่งประเทศตันเซิ่งของพวกเรา!”
อาณาจักรอสูรซีเหลียง รถม้าคันหนึ่งเข้ามาในอากาศเวิ้งว้างอย่างรวดเร็ว
ในรถม้า จ้าวหมิงหยู่หัวเราะเสียงดังและพูดว่า: “อาจารย์ ครั้งนี้ ฉันจะสู้ให้เห็นถึงท่าทีที่สง่างามในอาณาจักรอสูรของพวกเรา นำชื่อเสียงที่ดีกลับไป!”
อสูรศักดิ์สิทธิ์หรี่ตาทั้งสองเล็กน้อย และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “นายอย่าโดนคัดออกตั้งแต่รอบแรกก็พอ”
จ้าวหมิงหยู่พูดว่า: “สบายใจได้ ฉันไม่ได้แย่ขนาดนั้น ท่านค่อยดูเถอะ ฉันคาดว่ามีฮีโร่ไม่กี่คนในโลกที่เป็นคู่ต่อสู้ของฉัน ฮ่าๆๆ!”
อสูรศักดิ์สิทธิ์ส่ายหัวพูดด้วยรอยยิ้ม: “งั้นเหรอ? แค่ลู่ฝานของประเทศอู่อาน นายก็เอาชนะไม่ได้แล้วนะ”
เปลือกตาของจ้าวหมิงหยู่กระตุกเมื่อได้ยินชื่อของลู่ฝาน และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า: “นั่นมันก็ไม่แน่หรอก ช่วงนี้เขาต้องยุ่งอยู่กับการหลบหนี จะสู้กับฉันที่จำศีลฝึกฝนอย่างหนักได้ยังไงกัน? ฉันแข็งแกร่งที่สุดในโลก!”
อสูรศักดิ์สิทธิ์พูดขึ้นมาว่า: “ท่าทางหน้าด้านของนาย มีเสน่ห์แบบเดียวกับฉันในปีนั้นเลย ฉันถูกใจนาย”
หลังจากพูดจบ อสูรศักดิ์สิทธิ์กับจ้าวหมิงหยู่ก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน
ประเทศเป่ยเสิน ในหอเทวาลัย
ธิดาเทพหานเยียนคุกเข่าลงต่อหน้าหญิงชราคนหนึ่งอย่างช้าๆ และพูดว่า: “อาจารย์ ศิษย์ไปแล้ว”
หญิงชราพูดอย่างเฉยเมย: “โอกาส ชะตากรรม การแข่งนานาประเทศครั้งนี้ สำหรับเธอแล้ว อาจเป็นหายนะ หรืออาจเป็นโอกาสที่ดี เธอต้องทำอะไรด้วยความระวัง!”
ธิดาเทพพูดอย่างเคร่งขรึม: “ฉันจะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังอย่างแน่นอน”
หญิงชราวางไม้เท้าบนหน้าผากของธิดาเทพ และพูดช้าๆว่า: “ไปเถอะ อย่าลืมเมื่อเจอกับลู่ฝานที่ทำให้เธอใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ฆ่าเขาซะ!”
เมื่อธิดาเทพได้ยินชื่อของลู่ฝาน พูดด้วยดวงตาที่ลุกเป็นไฟว่า: “แน่นอนอยู่แล้ว!”
เขตตะวันตก
ประเทศเสวียน กระบี่เวิ้งว้าง
กระบี่ลอยเล่มหนึ่งก็ได้แทงทะลุท้องฟ้า จมลงไปในอากาศเวิ้งว้าง บนตัวกระบี่ขนาดใหญ่แบกทั้งสองคนไว้ และบินไปในระยะไกล
ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ผู้ชายถือไข่มุกไว้ในมือ และพูดว่า: “ประตูน้ำวน อยู่ข้าหน้าไม่ไกล จะไปถึงที่นั่นในไม่ช้า”
ผู้หญิงพูดด้วยรอยยิ้ม: “เย่หนานเทียน แค่เราสองคนไปเข้าร่วมการแข่งนานาประเทศเหรอ? อาจารย์ของนายพวกเขาจะไปหรือเปล่า?”
เย่หนานเทียนพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ไปอยู่แล้ว อาจารย์บอกแล้วว่า เมื่อฉันไปถึงหนึ่งร้อยอันดับแรก เขาก็จะไปดูฉัน ฉันก็ไม่ได้เจออาจารย์มาหลายปีแล้วนะ!”
ดวงตาของหญิงสาวเป็นประกาย ดึงปกคอเสื้อของเย่หนานเทียนพูดว่า: “พี่เทียน พี่ต้องแนะนำอาจารย์ของพี่ให้ฉันรู้จักนะ ฉันก็อยากจะไหว้เขาเป็นอาจารย์เหมือนกัน”
เย่หนานเทียนขมวดคิ้วพูดว่า: “เรื่องนี้ยากหน่อย อาจารย์บอกว่า ชาตินี้เขาจะสอนลูกศิษย์อย่างฉันคนเดียว และสอนฉันแค่ปีเดียว ทิ้งหนังสือเล่มหนึ่งไว้ก็จากไป”
หญิงสาวพูดด้วยความประหลาดใจ: “ไม่ใช่หรอกมั้ง ทำให้พี่กลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศเสวียนของเราภายในหนึ่งปีเหรอ? พระเจ้า อาจารย์ของพี่ชื่ออะไรกันแน่?”
เย่หนานเทียนพูดด้วยรอยยิ้ม: “อริยบุคคลแห่งจักรวาล เป็นยังไง ชื่อนี้มีเผด็จการมากใช่มั้ย ฉันตั้งใจว่าไปถึงประเทศฉิงเทียน ก็จะเปลี่ยนชื่อของฉันเป็นอริยบุคคลน้อยแห่งจักรวาล!”
หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ฉันก็ชอบท่าทางขี้โม้ของพี่”