บทที่ 1878 การต่อสู้รอบแรก(1)

เช้าวันรุ่งขึ้น

ในประเทศฉิงเทียน ผู้คนพลุ่งพล่าน

ตามท้องถนนตรอกซอกซอย สามารถมองเห็นผู้คนจำนวนมากมายยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กันอยู่ทุกที่

บนบ้านสูง ก็เต็มไปด้วยหัวคน

ระหว่างท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาว ลำแสงค่ายกลไหลทะลักออกมา และม่านแสงจำนวนนับไม่ถ้วนสะท้อนให้เห็นการประลองครั้งแล้วครั้งเล่า

“เริ่มพนัน เริ่มพนัน ซื้อตอนนี้ดูตอนนี้ ดูจบก็จ่ายเงิน! มีคนซื้อหรือเปล่า พี่ชายท่านนี้ พี่เอาเท่าไหร่ เหรียญหัวสัตว์สองอันใช่มั้ย ไม่มีปัญหา!”

“สำนักเงินปาฟางจัดเรียง การประมาณการหนึ่งร้อยอันดับแรก การเปรียบเทียบอันดับความแข็งแกร่ง มาดูกันว่า ใครแย่งชิงตำแหน่งสูงสุดได้ ใครคือฮีโร่ในโลกนี้!”

“ถังหูลู่ ถังหูลู่ทั้งหวานทั้งใหญ่ กินไม้หนึ่งอิ่มหนึ่งปีเลยนะ!”

……

มีเสียงตะโกนต่างๆบนถนนไม่ขาดสาย

แต่ที่ไหนมีการประลอง ก็ต้องมีการพนัน โดยเฉพาะงานใหญ่แบบนี้ ถ้าไม่ได้ร่วมเล่นเกมพนัน คงจะไม่สนุกเท่าไหร่

อาจเป็นเพราะครั้งนี้มีผู้เข้าแข่งขันมากไป จนกาสิโนรายใหญ่ต่างๆในเมืองฉิงเทียน ไม่สามารถเปิดการประลองรอบแรกทั้งหมดได้ แต่กาสิโนที่มีประสบการณ์เหล่านี้ ได้เตรียมการมาอย่างยาวนาน

พวกเขาทยอยส่งผู้คนนับไม่ถ้วนที่เร่ขายตั๋วพนัน เด็ก ผู้หญิง และคนชราพากันเดินไปที่ถนน

สำหรับผู้ที่ต้องการเล่นการพนัน และขายตั๋วพนัน

รับรองว่าข้างค่ายกลการประลองทุกสนาม ก็มีคนของกระดานเปิด

สิ่งนี้ต่างหากที่เรียกว่าการนำธุรกิจของคุณออกสู่ท้องถนน และสร้างรายได้ด้วยวิธีที่เหมาะสม

ยังมีคนของสำนักเงินปาฟางที่จำหน่ายข้อมูลของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ

ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาได้ข้อมูลมากมายขนาดนี้มาได้อย่างไร สรุป ตราบใดที่เป็นผู้เข้าร่วม ก็จะถูกจัดทำเป็นแผ่นพับ ซึ่งระบุระดับผลการฝึกตน มีผลการรบอะไรบ้าง

แผ่นพับแบบนี้ ต่อให้ไม่ได้ใช้เป็นข้อมูลการพนัน ก็ค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว

เรียกได้ว่าเป็นแผ่นพับนานาประเทศแผ่นหนึ่ง ใช้อ่านเพื่อการพักผ่อนอย่างแท้จริง ดูผู้แข็งแกร่งหนุ่มสาวในโลก ก็ไม่มีปัญหาอะไร

แผ่นพับทำมาอย่างดี ด้านหลังยังมีคนที่สำนักเงินปาฟางคิดว่า จะเข้าสู่หนึ่งร้อยอันดับแรก

สำหรับคนจำนวนมากจากประเทศเล็กๆที่ไม่มีความรู้ความชำนาญ แผ่นพับแผ่นนี้เป็นเพียงข้อมูลมือแรกชัดๆ

ดังนั้น เมื่อคนของสำนักเงินปาฟาง วางขายแผ่นพับออกมา ก็ถูกคนแย่งซื้อไปหมด

ถึงขนาดเกิดการซื้อและขายต่อ ทำเอาลู่ฝานที่กำลังเดินอยู่บนถนนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ถือถังหูลู่ที่สูงกว่าคนอื่นสิบเท่าไว้ในมือ ลู่ฝานมองดูฝูงชนที่พลุกพล่าน และตื่นเต้นบนถนน แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “คึกคักจริงๆ นั่นก็คือประเทศฉิงเทียนมีสถานที่ขนาดใหญ่ เมืองฉิงเทียนมีสถาปัตยกรรมที่แปลก ถ้าเปลี่ยนเป็นประเทศอื่น จะจัดการแข่งขันครั้งนี้ได้หรือไม่ ก็เป็นปัญหา”

เต็มไปด้วยความสดใส และสัตว์ป่าเต็มท้องฟ้า

รถม้า เรือ ก็แออัดกันเป็นอย่างมาก นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่ฝานเห็นว่ารถม้าติดบนท้องฟ้าได้

ข้างๆ อู่คงหลิงถือดาบเล็ก ก็หั่นลงไปที่ถังหูลู่ไปด้วย กินไปด้วย ป้อนให้เจ้าดำเป็นครั้งเป็นคราว และพูดด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม: “ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่เขาสี่โลก ประเทศอื่นไม่มีหรอก ในบรรดาทุกประเทศในโลก มีเพียงฉิงเทียนเท่านั้น ฉันชอบสถานที่แห่งนี้!”

อู่คงหลิงยิ้มให้กับลู่ฝาน และยังแอบทาน้ำเชื่อมบนใบหน้าของลู่ฝาน

ลู่ฝานกลอกตาขาว และยื่นถังหูลู่ใหญ่นี้ให้กับเจ้าดำให้รู้แล้วรู้รอด ปล่อยให้มันกินช้าๆ

ข้างๆ หนานกงสิงขมวดคิ้วและพูดว่า: “ถ้าในประเทศฉิงเทียนไม่มีผู้ฝึกวิชาชั่วร้าย จะดีมากแค่ไหน ตอนนี้ฉันไม่มีความสุขเลยสักนิด เพราะว่าภายใต้งานรื่นเริงนี้ มีความสกปรก และความมืดมิด”

ลู่ฝานพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขารู้สึกได้ถึงความโศกเศร้าลึกๆจากบนตัวของหนานกงสิง

นี่เป็นประเทศของเขา!

“คุณชายทั้งหลาย พวกคุณต้องการแผ่นพับหรือไม่ ข้อมูลมือแรกล่าสุดที่เร็วที่สุด!”

เด็กที่มีเขาแพะบนหัววิ่งมาถึงตรงหน้าของลู่ฝานและคนอื่นๆ ยื่นมือออกฉีกยิ้มแล้วพูด

เมื่อดูจากความสูงก็ไม่ใช่คนประเทศฉิงเทียน สำนักเงินปาฟางนำเด็กขายแผ่นพับมาเองเหรอ?