บทที่ 1923 เพลงแสนเจ็บปวด

การประลองยังคงดำเนินต่อไป บนเกาะลอย กระบวนท่าทรงพลังต่างๆทำให้ผู้คนลานตาไปหมดอีกครั้ง

ในที่สุดหานเฟิงก็ถอนสายตาจากบนตัวลู่ฝาน ใบหน้าก็มีรอยยิ้มสดใสเป็นอย่างมาก

นี่ต่างหากคือศิษย์น้องลู่ฝานที่เขารู้จัก!

เมื่อคู่ต่อสู้ตรงหน้าเห็นหานเฟิงยิ้มเช่นนี้ และขมวดคิ้วพูดว่า: “นายดูเหมือนจะชอบคนอวดดีคนนั้นมาก!”

เมื่อหานเฟิงได้ยินเช่นนี้ก็พูดว่า: “นั่นสิ ฉันชื่นชมมาก เพราะเขาไม่เหมือนบางคนจากประเทศติงอวี้ ไม่เอาไหน เธอว่าใช่หรือเปล่า แม่นางหลิ่วจื่อ”

ทันใดนั้น ใบหน้าของหลิ่วจื่อก็กลายเป็นเยือกเย็น

เธอก็เป็นผู้แข็งแกร่งมาจากประเทศติงอวี้ อันดับที่หกในแผ่นพับของลู่ฝาน รู้จักกันในชื่อหลิ่วจื่อแห่งพันใบดอกบัวพัน

“วันนี้นายจะต้องชดใช้อย่างสาสมเพราะปากเน่าๆของนาย!”

หลิ่วจื่อสะบัดกระบี่นิ่มในมือ มันเต้นราวกับวิญญาณงู แล้วก็แผ่ขยายเหมือนหวาย

หานเฟิงหัวเราะสามครั้งและพูดว่า: “ถ้าอย่างนั้นฉันจะดูสิว่าเธอจะทำอะไรฉันได้!”

จากนั้น หานเฟิงลงมือในทันที กระบี่ฟ้าครามในมือก็กลายเป็นลำแสงพุ่งตรงไปที่หน้าอกของหลิ่วจื่อ

ในเวลาเดียวกัน ร่างกายของหานเฟิงก็เริ่มที่จะกลายเป็นพร่ามัวเหมือนหมอก

“เคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่าง เงาหมอก !”

ในอีกด้านหนึ่ง ร่างของหลิงเหยาก็เปล่งประกายด้วยแสงสีทองเช่นกัน

“พลังแห่งทอง ปิดกั้น!”

ขลุ่ยอยู่ในมือ หลิงเหยาใช้นิ้วกดมันเบาๆสองสามครั้ง และพลังปราณทรงพลังก็ผุดออกมาอย่างท่วมท้น

มองออกว่า ความก้าวหน้าของหลิงเหยานั้นยิ่งใหญ่มากเช่นกัน

ลู่ฝานที่นั่งอยู่ด้านล่าง ก็ค่อนข้างงง หลิงเหยาทำได้อย่างไร

ระดับทรงพลังของพลังแห่งทองนี้ เกินความคาดหมายของเขา

คู่ต่อสู้ของหลิงเหยาเป็นชายรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง ถือค้อนคู่ และสวมชุดเกราะหนา

ร่างกายสูงถึงสิบเมตร ดูเหมือนว่าจะเป็นนักบู๊จากประเทศฉิงเทียน

เผชิญหน้ากับท่านี้ของหลิงเหยา อีกฝ่ายไม่หลบหลีก และยกค้อนขึ้นเพื่อเผชิญหน้าโดยตรง

“ทำลาย!”

พลังปราณพุ่งขึ้นไป ร่างหมียักษ์ก็โผล่ขึ้นมาข้างหลังชายร่างใหญ่

ในเวลาเดียวกัน ร่างกายของชายร่างใหญ่ก็ขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน

เสียงดังก้องโครมคราม ค้อนคู่หนึ่งทุบพลังแห่งทอง และทำลายอากาศเวิ้งว้างในเวลาเดียวกัน

หลิงเหยาถอยหลังไปสามก้าว สีหน้าดูหวาดกลัวเล็กน้อย

ชายร่างใหญ่คนนี้ดูค่อนข้างแข็งแกร่งไปนะ!

“สาวน้อย ยอมแพ้เถอะ ฉันไม่ทำร้ายผู้หญิง ตอนนี้เธอยอมแพ้ยังทันนะ”

ฉีกยิ้มกว้าง ใบหน้าสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ดูเผด็จการไปเล็กน้อย

ท่ามกลางฝูงชนด้านล่าง ก็มีคนตะโกนชื่อคนนี้ด้วย

เป็นผู้แข็งแกร่งของประเทศฉิงเทียนจริงๆ หรือที่รู้จักกันในชื่อเหยียนทาว ราชาแห่งสงคราม

ผลการฝึกตนแดนปราณฟ้าชั้นสุดยอด บนตัวสวมชุดเกราะและค้อนคู่ในมือ ก็เป็นอาวุธวิเศษอย่างไม่ต้องสงสัย

ด้านล่าง ลู่ฝานมองออกอย่างรวดเร็ว ร่างกายของคนคนนี้ ก็เป็นร่างอมตะอย่างแน่นอน

ระดับความแข็งแกร่งทางกายภาพ ไม่เลวร้ายไปกว่าเกราะบนร่างกายของเขา

หลิงเหยากลัวว่าจะมีปัญหาแล้ว!

ในขณะนี้ หลิงเหยาขมวดคิ้วแน่นขึ้นมา

เธอก็ตระหนักว่าคู่ต่อสู้ของตัวเอง เกรงว่าจะไม่ได้แข็งแกร่งธรรมดา!

จ้องมองไปที่เหยียนทาวด้วยดวงตากลมโตเป็นประกาย หลิงเหยาพูดว่า: “ขอโทษด้วย ฉันไม่มีทางยอมแพ้!”

เมื่อพูดเช่นนี้ ทั่วร่างกายของหลิงเหยาก็เปล่งประกายด้วยแสงสีทองในทันที

แสงวาววับ ทั่วทั้งเกาะถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง ไม่เพียงเท่านั้น ผู้คนจำนวนมากที่กำลังเฝ้าดูก็รู้สึกแสบตากับแสงสีทองในทันที

ลู่ฝานหรี่ตาลง ในขณะนี้ดวงตาทั้งสองของเขาถูกปกคลุมไปด้วยชั้นแห่งความแวววาวสุกใสเป็นประกาย

ปราณชี่หลั่งไหลเข้าสู่ในดวงตาของเขา และมีร่องรอยของพลังโลกที่พลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาของเขา

คนอื่นจะถูกบดบังด้วยแสงที่ปล่อยออกมาจากหลิงเหยา แต่ในดวงตาของลู่ฝาน ร่างของหลิงเหยานั้นคมชัดเป็นอย่างมาก