บทที่ 2092 ลองเชิงครั้งที่หนึ่ง(2)

ลู่ฝานไม่พูดอะไรสักคำ มองคนพวกนี้ลุกขึ้นเดินออกไปด้านนอกอย่างเงียบๆ

เจ้าสำนักหลีซีลืมตาช้าๆ ยกยิ้มมุมปากเบาๆ คนประเทศเล็กๆ พวกนี้ช่างไร้เดียงสาจริงๆ

พวกเขาคิดว่าอาศัยวิธียั่วยุง่ายๆ แบบนี้ หลอกล่อให้ลู่ฝานพูดข้อมูลที่ต้องการออกมาได้ โดยไม่ต้องเสียอะไรเลย

วิธีง่ายๆ แบบนี้ใช้กับวัยรุ่นเลือดร้อน ไม่เจนโลกได้

แต่เมื่อเจอกับคนที่ประสบการณ์มากมายแบบลู่ฝาน คนที่โดดเด่นเหนือใครไม่ว่าด้านวิทยายุทธหรือจิตใจ

วิธีการพวกนี้ดูน่าขำมาก

เจ้าสำนักหลีซีเกือบหัวเราะออกมา

ผู้อาวุโสพาทุกคนเดินมาถึงหน้าประตู พบว่าลู่ฝานไม่มีท่าทีว่าจะเรียกพวกเขากลับไป

ลู่ฝานค่อยๆ รวมลมเป็นแก้ว กวักมือเอาน้ำใส่แก้วแล้วหมุนเบาๆ

ลู่ฝานใส่ใบชาของประเทศเฟิ่งหยุนลงไปข้างในเล็กน้อย น้ำชาชั้นดีเตรียมเสร็จเรียบร้อย

ลู่ฝานจิบเบาๆ แล้วมองพวกผู้อาวุโสด้วยรอยยิ้ม

เขาจะดูสิว่าคนพวกนี้จะไปจริงๆ หรือเปล่า

คิดว่าถ้าไม่ใช่คนโง่ คงไม่ทำให้ตัวเองมาเสียเที่ยวเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคหรอก

กว่าเทวทูตพวกนี้จะมาถึงไม่ใช่ง่ายๆ ยังไม่ทันได้อะไรกลับไปเลย

ยังไม่ทันได้สร้างพันธสัญญา ลู่ฝานยังไม่ให้ข้อมูลที่ต้องการด้วย

พวกเขากลับไปแบบนี้ ถ้าไม่โดนประมุขของประเทศพวกเขาด่าก็คงแปลกแล้วล่ะ

ผู้อาวุโสหยุดลงหน้าประตู เขาคิดไม่ถึงเลยว่าลู่ฝานจะไม่รั้งพวกเขาไว้

ผู้อาวุโสเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ครั้งแรก

วิธียั่วยุไม่สำเร็จ ตอนนี้ลู่ฝานไม่เหมือนเด็กอายุ 20 กว่าปีที่ยังไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เลย

เขาเหมือนจิ้งจอกน้อยที่จะกลายเป็นจิ้งจอกเฒ่าในอนาคตชัดๆ

เห็นพวกผู้อาวุโสหยุดอยู่ที่หน้าประตูนานแล้ว สีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก เมื่อเห็นว่าสีหน้ากำลังจะกลายเป็นสีดำอึมครึม ในที่สุดลู่ฝานพูดออกมาว่า

“ล้อเล่นพอหรือยัง ถ้าล้อเล่นพอแล้วเรามาคุยเรื่องสำคัญกันดีกว่า ทุกคนกลับมานั่งเถอะ ถ้าพวกนายยืนหน้าประตูเราจะคุยกันไม่ได้นะ!”

พวกผู้อาวุโสสีหน้าอึมครึม แต่ก็กลับมานั่ง

ผู้อาวุโสพูดเสียงกังวานว่า “ลู่ฝาน เมื่อกี้นายล่วงเกินหลายประเทศมาก นี่ไม่ใช่เรื่องดีนะ!”

ลู่ฝานพยักหน้า “ฉันรู้ เพราะฉะนั้นฉันจะพูดให้ชัดเจนสักหน่อย ถ้าทุกคนยังไม่ได้ร่วมเป็นพันธมิตรกัน ฉันไม่มีทางแบ่งปันข้อมูลให้ สิ่งที่เกี่ยวข้องภายในเยอะกว่าที่พวกนายคิด”

เทวทูตไว้เคราแพะ ดูอ้วนนิดหน่อยพูดขึ้นมาว่า “เซียนบู๊ลู่ เราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก ทั้งสองฝ่ายยังขาดความเชื่อใจกัน เราเข้าใจที่นายทำแบบนี้ แต่นายควรทำอะไรให้เราเชื่อในนายสักหน่อย แล้วเจ้าสำนักหลีไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอ”

เจ้าสำนักหลีชี้ลู่ฝานแล้วพูดว่า “เรื่องครั้งนี้เขามีอำนาจรับผิดชอบทั้งหมด ฉันแค่ดูอยู่ข้างๆ เท่านั้น แต่ฉันบอกเทวทูตทุกคนได้เลยว่าฉันเชื่อใจลู่ฝานเต็มร้อย ไม่รู้ว่าข้อมูลของฉันจะมีประโยชน์กับพวกนายหรือเปล่า” คำพูดของเจ้าสำนักหลีซี ทำให้พวกเทวทูตครุ่นคิดทันที

ในดินแดนเขตเหนือ ชื่อเสียงของเจ้าสำนักหลีซีในแง่ใดแง่หนึ่งยังเหนือกว่าสามอริยบุคคล