บทที่ 2122 ผู้รักษาเมืองหลัก(1)

หลังผ่านไปสามวันที่จวนลู่

“ร่างกายไม่เคลื่อนไหว เคลื่อนไหวพลังไปตามจิตใจ ทำความเข้าใจฟ้าดิน”

ลู่ฝานนั่งจิบชาอยู่ในศาลาด้านหลังตระกูลลู่

ด้านนอกศาลา ลู่หงหยู่และพวกศิษย์ตระกูลลู่ยืนอยู่กับที่ เริ่มทำความเข้าใจฟ้าดินตามที่ลู่ฝานบอก

พวกเขากลั้นจนหน้าแดงเถือก เหงื่อไหลลงจากหน้าผาก แต่ไม่สามารถทำความเข้าใจได้เลยสักนิด

มีเพียงลู่หงหยู่ ที่ดูเหมือนจะทำความเข้าใจได้ตามคำแนะนำของลู่ฝาน ลมหายใจกดตัวต่ำลง

ลู่หาวกับลู่เฮ่าหรานนั่งตรงข้ามลู่ฝาน มองพวกศิษย์ตระกูลลู่ด้วยรอยยิ้ม เด็กพวกนี้คืออนาคตของตระกูลลู่

“ดูเหมือนมีหงหยู่เพียงคนเดียว ที่มีความสามารถในการทำความเข้าใจมากกว่าเล็กน้อย เธอเข้าใจสิ่งที่นายสอนด้วย!”

ลู่หาวพูดอย่างซาบซึ้งใจ

ให้ลู่ฝานประคองสถานการณ์ของตระกูลลู่ไปตลอดไม่ได้หรอก

ลู่ฝานให้ทรัพยากรตระกูลลู่มาเยอะมากแล้ว ถ้าพวกเขายังบ่มเพาะยอดฝีมือออกมาไม่ได้อีก

ความเหนื่อยยากของลู่ฝานคงเสียเปล่า โชคดีที่ตระกูลลู่ยังมีลู่หงหยู่

เมื่อเทียบกับลู่ฝาน แม้ลู่หงหยู่อารมณ์ร้อน นิสัยไม่ดี วิทยายุทธก็อ่อนแอมาก

แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นในเขตตงหวา ก็ยังอยู่ในอันดับต้นๆ

ถึงขนาดที่ดูจากในประเทศอู่อาน ถือว่าเธอเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าในบรรดาคนอายุน้อย

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ลู่เฮ่าหรานพึงพอใจมาก

ลู่ฝานหัวเราะแล้วพูดว่า “คนที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวพลังไปตามจิตใจได้ กลับไปฝึกพลังปราณต่อ ทะลุระดับถึงแดนปราณดินเมื่อไร ค่อยคิดสิ่งที่ฉันพูดวันนี้อีกที ฝึกฝนตอนนั้นก็ยังไม่สาย”

พวกศิษย์ตระกูลลู่ก้มหน้าเศร้าแล้วเดินออกไป

ไม่ง่ายเลยกว่าเจ้าบ้านจะกลับมาสักครั้ง อีกทั้งยังชี้แนะพวกเขาด้วยตัวเองอีก

ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะไม่เอาไหน ไม่สามารถเคลื่อนไหวพลังไปตามจิตใจ ซึ่งเป็นสิ่งพื้นฐานที่สุดตามที่ลู่ฝานบอกได้

ไม่นานสวนด้านหลังเหลือแค่ลู่หงหยู่เพียงคนเดียว

ลมหายใจของลู่หงหยู่ช้ามาก เหมือนลมหายใจเต่า เสียงเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน

ลู่ฝานพยักหน้า เขาต้องการให้เป็นแบบนี้แหละ

พรสวรรค์ของลู่หงหยู่สูงมากจริงๆ ถึงขนาดที่สูงกว่าเขาในตอนนั้นด้วยซ้ำ

ลู่ฝานขยับปากเบาๆ บอกเนื้อหาสำคัญของวิถีวิญญาณที่ตัวเองรู้ทั้งหมดให้ลู่หงหยู่ฟังด้วยวิธีส่งกระแสจิต

จากนั้นลู่ฝานเห็นเปลือกตาลู่หงหยู่สั่นไหว เหมือนตกใจกับความมหัศจรรย์ของวิถีวิญญาณ ลู่ฝานต้องการให้เป็นแบบนี้แหละ!

“รวบรวมสติ สงบลมหายใจ วิชาบทนี้ชื่อว่าวิถีวิญญาณ เป็นวิชาฝึกวิญญาณ ฉันเห็นว่าเธอมีพรสวรรค์ด้านวิญญาณ แค่ไม่มีวิชาคอยสนับสนุน ตอนนี้นับตั้งแต่เธอฝึกวิถีวิญญาณ เธอต้องฝึกวิญญาณของตัวเองให้เต็มที่”

ลู่ฝานพูดกับลู่หงหยู่อย่างราบเรียบ

ไม่นานลมหายใจของลู่หงหยู่ลดต่ำลงอีก ยืนนิ่งอยู่ที่เดิมเหมือนกลายเป็นหินไปแล้ว

ลู่ฝานพยักหน้าพูดว่า “พวกนายอย่าไปแตะต้องเธอ ตอนนี้เธอน่าจะทำความเข้าใจได้แล้ว รอเธอทำความเข้าใจเสร็จ ต้องได้ประโยชน์มากแน่นอน ปู่ พ่อ ดูเหมือนตระกูลลู่ของเราจะมีผู้แข็งแกร่งวิถีบู๊เพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้วล่ะ”